vrijdag, februari 16, 2007

De wettertoer De watertoren

Een quilt voorstellende het oude centrum van de plaats H. in het zuiden van Fryslân. Voor Doarmer jeugdsentiment. Het postkantoor, de watertoren, de plaats waar hij muziekles had, de “sneonsmerke”.

2 opmerkingen:

  1. Anoniem8:41 p.m.

    Allez,

    ik dacht gelijk aan Wim:

    Het dorp

    Thuis heb ik nog een ansichtkaart
    Waarop een kerk een kar met paard
    Een slagerij J. van der Ven
    Een kroeg, een juffrouw op de fiets
    Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
    Maar het is waar ik geboren ben
    Dit dorp, ik weet nog hoe het was
    De boerenkind'ren in de klas
    Een kar die ratelt op de keien
    Het raadhuis met een pomp ervoor
    Een zandweg tussen koren door
    Het vee, de boerderijen

    En langs het tuinpad van m'n vader
    Zag ik de hoge bomen staan
    Ik was een kind en wist niet beter
    Dan dat 't nooit voorbij zou gaan

    Wat leefden ze eenvoudig toen
    In simp'le huizen tussen groen
    Met boerenbloemen en een heg
    Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
    Het dorp is gemoderniseerd
    En nou zijn ze op de goede weg
    Want ziet, hoe rijk het leven is
    Ze zien de televisiequiz
    En wonen in betonnen dozen
    Met flink veel glas, dan kun je zien
    Hoe of het bankstel staat bij Mien
    En d'r dressoir met plastic rozen

    En langs het tuinpad van m'n vader
    Zag ik de hoge bomen staan
    Ik was een kind en wist niet beter
    Dan dat 't nooit voorbij zou gaan

    De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
    In minirok en beatle-haar
    En joelt wat mee met beat-muziek
    Ik weet wel het is hun goeie recht
    De nieuwe tijd, net wat u zegt
    Maar het maakt me wat melancholiek
    Ik heb hun vaders nog gekend
    Ze kochten zoethout voor een cent
    Ik zag hun moeders touwtjespringen
    Dat dorp van toen, het is voorbij
    Dit is al wat er bleef voor mij
    Een ansicht en herinneringen

    En langs het tuinpad van m'n vader
    Zag ik de hoge bomen staan
    Ik was een kind, hoe kon ik weten
    Dat dat voorgoed voorbij zou gaan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem9:12 p.m.

    Nee hoor,Peerke,dat heeft mijn man, Wim, echt niet geschreven.

    BeantwoordenVerwijderen