dinsdag, april 11, 2006

It sil begjinne



1 opmerking:

  1. Anoniem10:38 p.m.

    Het is net alsof hij niet rent, maar vliegt en de
    grond kust met een speciaal loopvlak, vluchtig,
    zonder passie, maar wel teder. Zijn adem stuwt

    hem als een menselijke raket door de ruimte,
    waarbij het groene gras wel erg gemakkelijk
    over zich laat lopen. De lucht kan slechts

    wijken, valt dapper een paar longen binnen,
    dringt er ook diep in door, maar wordt
    uiteindelijk gewoon weggeblazen.

    Onvermoeibaar, lijkt het wel, beweegt hij zich
    voort binnen de grenzen van tijd en ruimte: een

    pseudo-schaakstuk, ontsnapt en voor niemand
    anders op de loop dan voor zichzelf

    BeantwoordenVerwijderen