Terwijl de geschiedenis ons leert dat het in elke tijd weer anders is geweest, doet de filosofie haar best ons tot het inzicht te brengen, dat alles ten allen tijde volstrekt hetzelfde was, is, en blijven zal.
Schopenhauer
De omstandigheden veranderen, maar de mens blijft hetzelfde. Schopenhauer noemt de mens in de grond van de zaak " een wild, angstaanjagend dier".
Kan Doarmer naar de wereld kijken zoals een toeschouwer naar een toneelstuk? Behoort het "ik" , wat dat ook moge zijn, tot de wereld of is het een buitenstaander? Is Doarmer hoe dan ook onderdeel van het toneelstuk? Is objectiviteit wel mogelijk? Kan een mens opgebouwd uit hetzelfde materiaal als de planeten en de sterren en alles de kosmos als een afgezonderde entiteit bekijken?
