Doarmer is nog steeds bezig met het herlezen van Sein und Zeit van Heidegger. Hij vindt dit werk fascinerend en moeilijk tegelijk. Moeilijk is bijvoorbeeld om vat te krijgen op de begrippen die Heidegger gebruikt, Zuhandenheit Vorhandenheit Dasein Sorge enz. Dit lukt nog wel maar dan heeft hij het over ontisch en ontologisch. Het eerste houdt zich bezig met de vraag wat iets is, het tweede met de vraag dat iets is. Als je zoals Heidegger het Zijn wilt bestuderen dan kun je dat niet op de manier van Descartes doen rationeel als een buitenstaander want je bent zelf ook het Zijn. Als Doarmer het goed heeft begrepen is Descartes dus ontisch bezig en Heidegger ontologisch.
in
Soms komt Doarmer mensen tegen die vinden dat de spelling van het Nederlands onnodig ingewikkeld is, gewoon schrijven zoals je het uitspreekt, dus niet " het regent al dagen " maar " ut regunt al dagun ". Doarmer was een paar dagen op Terschelling/ Skylge en daar zag hij het in de praktijk. Het Fries op het eiland wordt geschreven zoals je het uitspreekt. Dus in het Fries schrijf je " oeral âld gers " op Terschelling schrijven ze " oerol ôd gês " en zo spreek je het inderdaad uit. In het Nederlands is dit overigens " overal oud gras".
Das Man verbirgt sogar die von ihm vollzogene stillschweigende Entlastung von der ausdrücklichen Wahl dieser Möglichkeiten. Es bleibt unbestimmt, wer " eigentlich " wählt. Dieses wahllose Mitgenommenwerden von Niemand, wodurch sich das Dasein in die Uneigentlichkeit verstrickt, kann nur dergestalt rückgängig gemacht werden, daß sich das Dasein eigens aus der Verlorenheit in das Man zurückholt zu ihm selbst.
Heidegger
Bij zowel Heidegger als Sartre speelt de keuze een grote rol. Volgens Sartre heeft de mens altijd de keuze, als hij dit niet accepteert, is hij " te kwader trouw ". Heidegger zegt dat de mens verstrikt in " het Men " de keuzes door dit Men laat nemen. Door bijvoorbeeld "Angst" kan de mens losgemaakt worden van dit Men, hij wordt " vereinzelt " zoals Heidegger dat zegt, in feite ziet hij dan dat hij alleen is en zijn eigen keuzes moet maken en leeft dan " eigentlich ". Je zou kunnen zeggen dat " de kameel " van Nietzsche, " te kwader trouw " van Sartre en " uneigentlich leben " van Heidegger erg op elkaar lijken.
Wir genießen und vergnűgen uns, wie man genießt, wir lesen, sehen und urteilen über Literatur und Kunst, wie man sieht und urteilt; wir ziehen uns aber auch vom " großen Haufen " zurück, wie man sich zurückzieht, wir finden " empörend ", was man empörend findet. Das Man, das kein bestimmtes ist und das Alle, obzwar nicht als Summe, sind, schreibt die Seinsart der Alltäglichkeit vor.
Heidegger
Wir wissen nicht, was " Sein " besagt. Aber schon wenn wir fragen: was ist " Sein " halten wir uns in einem Verständnis des " ist " , ohne dass wir begrifflich fixieren könnten, was das " ist " bedeutet.
Heidegger
Vorige week heeft Doarmer zijn eerste prikje gehad. Voor iemand die medicijnen en injecties, eigenlijk de hele gezondheidszorg op grote afstand houdt, was dit belevenis. Van te voren had hij nachtmerries over bijverschijnselen zoals het aangroeien van een extra oor of iets dergelijks , maar niets van dat alles, hij was zelfs niet duizelig. Wel blijft die wereld van de gezondheidszorg iets vreemds voor Doarmer, zo heeft hij in de afgelopen tijd ontdekt dat ontzettend veel mensen tot een risicogroep behoren.
Doarmer vindt de filosofie van Kant over hoe wij de wereld kennen fascinerend, maar als hij over ethiek spreekt, dan schakelt Doarmer uit.
Citaat van Kant:
Zo dienen transcendentale ideeën er niet zozeer toe om ons in positieve zin te onderrichten, maar om de onbesuisde uitspraken van het materialisme, het naturalisme en het fatalisme, die het domein van de rede verengen, te ontzenuwen en daardoor de morele ideeën buiten het domein der speculatie ruimte te verschaffen.
Wanneer ik over voorwerpen in tijd en ruimte spreek, spreek ik niet over de dingen op zichzelf, omdat ik daar niets van weet, maar alleen over dingen in de verschijning, dat wil zeggen over de ervaring als een bijzondere kenwijze van de objecten die slechts de mens vergund is. Van wat ik in ruimte of tijd denk mag ik niet zeggen dat het op zichzelf, ook zonder deze gedachte van mij, in ruimte en tijd bestaat.
Immanuel Kant
Wat mij betreft, wanneer ik volledig treed in wat ik mezelf noem, stuit ik altijd op deze of gene waarneming, van warmte of koude, licht of schaduw, liefde of haat, pijn of genot. Ik kan mezelf op geen enkel moment zonder een waarneming betrappen, en kan nooit iets anders dan waarneming waarnemen.
David Hume
Dit gaat eigenlijk in tegen het " ik denk, dus ik ben " van Descartes en lijkt op de fenomenologische opvatting, dat bewustzijn altijd bewustzijn van iets is.
De filosofie van de Oudheid nam een volledig onjuist standpunt in ten opzichte van de mens in de wereld, want zij maakte er een machine in die wereld van, die als zodanig volkomen afhankelijk moest zijn van de wereld of van externe dingen en omstandigheden; zodoende maakte zij de mens tot een zo goed als slechts passief deel van de wereld. Nu is de kritiek van de rede verschenen die de mens een volkomen actieve plaats in de wereld gaf. De mens zelf is de oorspronkelijke schepper van al zijn voorstellingen en ideeën en behoort de enige bedenker van al zijn daden te zijn.
Immanuel Kant
