Hommels Plotseling

Als wij iedere nacht hetzelfde droomden, zou ons dat in dezelfde mate treffen als de voorwerpen die wij iedere dag zien. En als een werkman er zeker van was iedere nacht, twaalf uur lang, te dromen dat hij een koning was, geloof ik, dat hij bijna even gelukkig zou zijn als een koning, die iedere nacht, twaalf uur lang, zou dromen dat hij een werkman was…………Maar omdat dromen alle verschillend zijn en eenzelfde droom telkens andere vormen aanneemt, raakt ons wat wij daarin zien veel minder dan wat wij wakend zien, op grond van de duurzaamheid, die echter weer niet zo duurzaam en gelijkmatig is of zij verandert ook,  maar minder plotseling, tenzij dan in een zeldzaam geval, zoals wanneer men op reis is; en dan zegt men:” Het lijkt wel of ik droom.” Want het leven is een enigszins minder onbestendige droom.

Pascal

De pakesizster De kleindochter

Doarmer bevindt zich momenteel in het westen des lands, alwaar hij familie heeft, die zich binnenkort ook uitbreidt. Doarmer oefent al voor zijn nieuwe rol en daarom heeft hij een "klassieke" pet gekocht, hoewel zijn eigen " pake " altijd een hoed droeg.

Wylst Terwijl

De leer van de gelijkheid! Giftiger vergif bestaat er niet: want ze lijkt door de gerechtigheid zelf te worden gepredikt, terwijl ze juist het einde van de gerechtigheid is. “Aan de gelijken het gelijke, aan de ongelijken het ongelijke”, dat zou de ware taal van de gerechtigheid zijn, evenals wat eruit volgt ” nooit gelijk maken wat ongelijk is”.

 

 Nietzsche

Mjitte Meten

Niemand is verantwoordelijk voor het blote feit dat hij bestaat, dat hij die en die eigenschappen heeft, dat hij onder deze bepaalde omstandigheden, in deze bepaalde omgeving leeft. De fataliteit van zijn eigen wezen kan niet los worden gezien van de fataliteit van al datgene wat geweest is en nog te gebeuren staat. Hij is niet het gevolg van een eigen bedoeling, van een wil, van een plan; hij is niet de inzet van het streven “de ideale mens ”of “het ideale geluk” of “de ideale moraliteit” te verwezenlijken , het is absurd zijn wezen op een of ander doel te willen afwentelen. Wij hebben het begrip “doel” uitgevonden: in de realiteit zal men tevergeefs zoeken naar een doel…………..Wij zijn noodzakelijk, wij zijn een stuk noodlot, we zijn een deel van het geheel, er is niets wat ons bestaan zou kunnen vonnissen, meten, vergelijken, veroordelen, want dat zou betekenen het geheel vonnissen, meten, vergelijken, veroordelen….. Maar buiten het geheel is er niets.

 

Nietzsche

Dit is wel de kern van het denken van Nietzsche. Aangezien het doel van het leven slechts onze uitvinding is en in werkelijkheid niet bestaat, is het onmogelijk vast te stellen of bepaalde handelingen “goed” of “slecht” zijn, is het onmogelijk te “ vonnissen”, want de meetlat ontbreekt. Optimist als Nietzsche is, raadt hij ons aan van ons “noodlot” te houden. Het leven wil geleefd worden.

De swide mannichte De indrukwekkende menigte

 na 5km

 

het gele poppetje is Doarmer's relatieve finishpositie in het gehele deelnemersveld

In ôfskie Een afscheid

Ik wil ook nog een verhaal van vroeger vertellen, een anekdote, en ik zeg heel eerlijk, het verhaal is in de loop der jaren wel wat veranderd en er zijn elementen toegevoegd, maar, dames en heren, de kern bevat waarheid. Jongere collega’s zullen dat niet weten, zij krijgen hun salaris elke maand overgemaakt, maar vroeger werd men in het onderw. per week betaald, cash in een loonzakje. En als ik over salaris spreek, begrijpt natuurlijk iedereen, die in het onderw. werkzaam is, dat dit beeldspraak is. Maar goed, vroeger was het een vast ritueel. Op de vrijdagmiddag verzamelden de onderw.gevenden zich in de gymzaal in een lange rij om hun loonzakje in ontvangst te nemen. Vooraan op het podium zat de directie en voor hen lagen de loonzakjes. Twee stevig gebouwde conciërges, gewapend met knuppels, zorgden voor orde, zodat niemand het waagde voor te dringen of bijvoorbeeld na het openen van het zakje een kreet van vertwijfeling te slaken. Goed, ik stond daar in de rij achter C. en wij keken begerig naar de uitgestalde loonzakjes en wat bleek tussen al die kleine zakjes lag een veel grotere zak en daar stond met grote letters op “salaris van C.”. “Eindelijk krijg ik, wat ik verdien “zei C. tegen mij. “Ja”, zei ik, ”en ik hoop niet, dat ze dat bij mij ook toepassen, want ik moet toch ergens van leven”. Ok, de rij schoot heel langzaam op en eindelijk was C. aan de beurt en wat bleek, nadat ze de grote zak had geopend, haar salaris zat erin, uitbetaald in munten van één cent, die had men over gehad. Nou, ik kom uit de hoofdplaats, ik wist het, dat moet je nooit doen bij iemand uit N./Z. De conciërges met de knuppels stonden machteloos, de directie probeerde nog via het raam te ontsnappen, tevergeefs. De Notterse was ontketend. Wat er toen allemaal gebeurde is een ander verhaal en dat is zeker nu niet op zijn plaats, maar sinds die dag heb ik veel respect voor C.

De boask Het huwelijk

breid en brêgeman/bruid en bruidegom

 

mei de bruorren en susters/met de broers en zusters

Tebektinke Terugdenken

 

In Nederland wil ik niet leven,

Men moet er steeds zijn lusten reven,

Ter wille van de goede buren,

Die gretig door elk gaatje gluren.

’k Ga liever leven in de steppen,

Waar men geen last heeft van zijn naasten:

Om ’t krijschen van mijn lust zal zich geen reiger reppen,

Geen vos zijn tred verhaasten. 
 

Slauerhoff

 

Toch maakte hij een uitzondering

In fleurige baarch Een opgewekt varken

Molkrider Melkrijder

 

Zoals u wel weet, heeft Doarmer veel bijbaantjes, verkeersregelaar buitengebied, inspecteur vestingwerken voormalige zuiderzeeregio en ga maar zo door. In deze tijd van crisis, die uiteraard ook niet aan Doarmer voorbijgaat, heeft hij zich genoodzaakt gevoeld nog een werkzaamheid op zich te nemen en wel die van melkrijder. In deze functie komt hij in gebieden, waarvan hij niet eens wist dat ze bestonden, laat staan dat er menselijk leven mogelijk was.

It plakje en de molkewei Het vlekje en de melkweg

Een andere moeilijkheid hangt samen met de tijd. We zien en horen op dit ogenblik, maar wat wij thans zien en horen, gebeurde enige tijd geleden. Wanneer we een ontploffing zowel zien als horen, zien wij haar eerst, en horen haar pas later. Ook al zouden wij aannemen, dat de meubels in onze kamer precies zijn, zoals zij er uit zien, kunnen wij dit niet aannemen van een nevelvlek op een afstand van miljoenen lichtjaren, die er uit ziet als een vlekje, maar niet veel kleiner is dan de Melkweg, en waarvan het licht , dat ons thans bereikt, zijn uitgangspunt heeft verlaten voor er van enig menselijk leven sprake was. En het verschil tussen de nevelvlek en onze meubels is er slechts een van graad.

 

Bertrand Russell

Eigenlijk zijn wij best wel een beetje zielig, alles wat wij horen en zien, is al een tijd geleden gebeurd.

Spitich Jammer

Een onthullend filmpje .

Mei de betingst Op voorwaarde

Maar een met denkvermogen begaafde ziel, die weet wat ze is en dat veelzeggende woordje “ik” kan uitspreken, blijft en bestaat niet alleen in metafysische zin veel meer dan de andere zielen, maar blijft ook in morele zin dezelfde en vormt dezelfde persoon. Want de herinnering of kennis van het ik maakt haar ontvankelijk voor straf of beloning. De onsterfelijkheid, die men in de moraal en godsdienst als eis stelt, bestaat dan ook niet uit alleen maar dat eeuwige voortbestaan, dat aan alle substanties eigen is, want zonder herinnering aan wat men geweest is, is daar niets wenselijks aan. Want stel je eens voor dat een bepaalde persoon ineens keizer van China kon worden , op voorwaarde dat hij alles wat hij geweest was, zou vergeten, alsof hij helemaal opnieuw geboren werd; is dat in de praktijk of genomen naar de zichtbare gevolgen niet even erg als wanneer hij vernietigd zou worden en er op hetzelfde moment in zijn plaats een keizer van China geschapen zou worden. Deze persoon heeft geen enkele reden om dit te wensen.

 

Leibniz

Tsien Tien

 

Gisteren was Doarmer in de Hollandse stad H. , alwaar hij o.a. een tienpersoonstafel heeft gemonteerd.

Tsjinkeare Beletten

Uit: De kunst van het oorlogvoeren

"Belet de vijand niet huiswaarts te keren"


Sun Tzu

Dêrneffens Dienovereenkomstig

Zunächst erfordert jede Gesellschaft notwendig eine gegenseitige Anpassung und Temperatur; daher wird sie je größer, desto fader. Ganz er selbst sein darf jeder nur so lange er allein ist: wer also nicht die Einsamkeit liebt, der liebt auch nicht die Freiheit: denn nur wenn man allein ist, ist man frei. Zwang ist der unzertrennliche Gefährte jeder Gesellschaft, und jede fordert Opfer, die um so schwerer fallen, je bedeutender die eigene Individualität ist. Demgemäß wird jeder in genauer Proportion zum Werte seines eigenen Selbst die Einsamkeit fliehen, ertragen, oder lieben. Denn in ihr fühlt der Jämmerliche seine ganze Jämmerlichkeit, der große Geist seine ganze Größe, kurz, jeder sich als was er ist.

 

Schopenhauer

It leauwen Het geloof

Je kan niet experimenteren, als er niet veel is wat je niet betwijfelt. Dat betekent echter niet dat je bepaalde vooronderstellingen maar op goed geloof aanneemt. Als ik een brief schrijf en op de post doe, dan neem ik aan dat hij zal aankomen, dat verwacht ik.

Als ik een experiment doe, dan twijfel ik niet aan het bestaan van het apparaat dat ik voor ogen heb. Ik heb een heleboel twijfels, maar die niet. Als ik een berekening maak, dan geloof ik, zonder te twijfelen, dat de cijfers op het papier niet vanzelf van plaats wisselen, ook vertrouw ik voortdurend op mijn geheugen, en wel onvoorwaardelijk. Dat is dezelfde zekerheid als die, dat ik nooit op de maan ben geweest.

 

Wittgenstein

Ûnreplik Onroerend

Vandaag kwam Doarmer een oude bekende tegen, die hij jaren niet had gezien, namelijk de huisvrouw te H. en toen Doarmer vroeg hoe het met haar ging, antwoordde zij, dat zij nog steeds druk was met het bakken van appeltaarten, het assisteren bij het pastoraal werk in H., liefdadigheid in het algemeen en het breien van truien voor arme kinderen in verre landen, maar omdat ook zij langzamerhand de economische crisis begon te merken, had zij tegenwoordig als bijverdienste het schrijven van strijkgeld en zij vroeg Doarmer of hij geen zin had om mee te gaan naar een veiling en aangezien Doarmer zeer geïnteresseerd is in onroerend goed is hij meegegaan en na afloop was hij de trotse bezitter van enkele percelen bosgrond, een fabriekshal en een penthouse in Hertme.

Boaskje Trouwen

Een trouwakte uit 1841.

In 1847 kocht Pieter Jurrits een zilveren tabaksdoos en hoewel Doarmer niet rookt, heeft hij deze tabaksdoos nog altijd.

It slachtfjild Het slagveld

Hij die het slagveld het eerst betreedt en zijn vijand opwacht, is doorgaans uitgerust; hij die het slagveld later betreedt en zich in de strijd stort, is reeds vermoeid. Daarom lokken zij die kundig zijn in oorlogsvoering de vijand naar het slagveld en laten zij zich er niet naartoe lokken……. De vijand mag niet weten waar ik wil toeslaan. Als hij niet weet waar ik wil toeslaan, moet hij op veel plaatsen een verdediging voorbereiden.

Als hij veel verdedigingsposities moet innemen, zal ik bij elke positie strijden tegen weinigen.

Sun Tzu (ca. 400 v.Chr.)