De holle Het hoofd

En eagen brekke yn in holle, yn in wynstille  

Pleats, dêr't, in bline planeet allyk, in siel yn omslingeret  

Dy't de doarren tichtklapt fynt, finsters mei hynstehûden  

Blynkape; bientige fingers, dy't rikke nei in fjild fol  

Bloedreade soerstâlen, betaaste it tsjustere stof  

Fan fermôge hoannebalken op de lêste grissels fan  

It ljocht; en ûnder 'e pannen mei de deade fûgels  

Kreaket, stiller as de spinnen yn har webben fan inket,  

In byntwurk dat syn grûn fynt yn in seesâlte ierde. 

Tsjêbbe Hettinga

In spultsje Een spel

Veel dingen blijven op het net staan, ook al werken ze niet meer. Sjoch/Kijk

Kweakje Kwaken

“De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld”, zei de filosoof Wittgenstein. De taal bepaalt ook ons wereldbeeld en soms is deze volkomen achterhaald. C.Simon geeft als voorbeeld, dat we zeggen “de zon komt op”, terwijl we “wetenschappelijk weten”, dat dit niet zo is. Taal is een instrument met allerlei beperkingen en fouten, maar we hebben niet anders. Simon haalt ook een fabel aan. Deze fabel vertelt over een schildpad, die een moeras leeft tussen kwakende kikkers, hij is hiermee niet tevreden, hij wil hogerop. Hij weet twee goudvinken over te halen om hem door middel van een stokje in zijn bek uit het moeras te trekken en met hem door de lucht te vliegen. Dit lukt en hij geniet, zolang hij zijn kaken vast op elkaar houdt en niets zegt. Helaas zien mensen hem daar met de goudvinken vliegen en ze roepen “dit hebben we nog nooit gezien, wie zou dat bedacht hebben! ”. De schildpad kan niet nalaten om te roepen “ik”, waarna hij terugvalt in het moeras. Doarmer verbaast zich altijd over mensen, die zo veel verwachten van taal, van woorden, het blijft nu eenmaal een “buigzaam” medium.

Lokwinske Gefeliciteerd

Klabatsen Pompoenen

 

Njirre Adder

 

 

 

Doarmer is vandaag van alles op zijn pad tegengekomen

Harkje Luisteren

Klik hier

Tonger en rein Donder en regen

 

De pake en syn pakesizzer widzje sleau

 

op’e touter yn it griene skaat,

 

in lije wyn streaket de hierren fan it boaike,

it is midsimmer.

Mei tonger jout de hjittens him del

en dan tútet in simmerrein  de ierde.

 

De opa en zijn kleinzoon wiegen loom

op de schommel in de groene schaduw,

een lauwe wind aait de haren van het jongetje,

het is midden in de zomer.

Met donder kalmeert de hitte

en dan kust een zomerregen de aarde.

It skip mei jild Het schip met geld

 

Op zijn reis naar verre landen was Doarmer vandaag in Gelderland, een prachtige omgeving met een vriendelijke bevolking, die, hoewel ze heel arm is, toch altijd lacht. Ja, daar kunnen wij verwende mensen uit O. nog wel iets van leren. Omdat ze in Gelderland natuurlijk geen geld voor bruggen hebben, wordt men , als in oude tijden, met een veer over het water gezet, zo ook Doarmer. Toch blijft het vreemd dat een land met de naam Gelderland zo weinig geld heeft.

Skjin Schoon

 

Schoon zijn staat centraal in het leven van Doarmer, dus deze overnachtingsplek met de badkuip in het midden kwam hem goed uit.

Kjimme Kammen

Hommels Plotseling

 

Terwijl de sectie Fruits op het platteland aan de aardappelen zat, kreeg zij onverwacht bezoek. De huisvrouw te H. kwam op de fiets langs en toen zij de eters zag, stopte zij, om, zoals een goede huisvrouw betaamt, even de kwaliteit van de "earpels" te controleren. Zij was bij deze gelegenheid gekleed in het groen.

De kar De keuze

Zo is het ook met het maken van keuzes. Er zijn geen objectief juiste antwoorden voor de fundamentele problemen van het leven of een manier van beslissingen nemen om deze te onderscheiden. Het beste wat je kunt doen, is vastbesloten zijn, je uit de massa terugtrekken en je beslissingen nemen met het oog op je leven als geheel. Keuzes worden altijd in een specifieke situatie gemaakt; ook verklaringen worden in een specifieke situatie afgelegd. Wat mij in deze situatie goed lijkt, lijkt anderen misschien niet zo goed, of zal mij misschien in een latere situatie niet goed lijken. Maar daarvoor is geen remedie. Als ik de garantie wil dat wat ik nu doe, bijvoorbeeld het schrijven van dit boek, twintig jaar later nog steeds zal goedkeuren, moet ik het schrijven van dit boek twintig jaar uitstellen.
 

M.Inwood over Heidegger

Oanberne Aangeboren

thet erste is thi onbern, thet other scoltu lernia

Het eerste is je aangeboren, het tweede moet je leren. De middeleeuwse Friezen wisten het al, je zult in je leven bepaalde dingen moeten leren, anders komt het niet goed. Tegenwoordig echter wordt leren heel vaak vervangen door “je moet het kunnen opzoeken”. Vaak wordt dit in verband gebracht met het aanwezig zijn van computers, die iedereen in staat stellen van alles op te zoeken, maar ook lang geleden, toen Doarmer nog jong was en er nog geen computers waren, had men kunnen zeggen “je hoeft dit niet te leren, alles staat wel in boeken en overal in het land zijn bibliotheken, zoek het maar op”. Toch deed men dit nauwelijks en jonge mensen werden gedwongen de inhoud van boeken in hun eigen geheugen op te slaan. Betekent dit, dat men nu het geheugen van een device beschouwt als een verlengstuk van de eigen hersenen? En waarom geldt dat dan niet voor een boek?

Yn tinzen In gedachten

De tsjerke De kerk

Keatse Kaatsen

op it fjild

Jitris Nog eens

It hynder Het paard

 

Hjoed wie Doarmer yn it heitelân, it waar wie poerbêst en de hynders boartlik / Vandaag was Doarmer in Friesland, het weer was prima en de paarden speels.

Bernsbern Kleinkinderen