In de afgelopen tijd werd Doarmer weer eens geconfronteerd met de begrippen "apollinisch" en "dionysisch". Twee begrippen die Nietzsche gebruikt in zijn werk "Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik" en dat is het eerste werk van deze filosoof dat Doarmer als jonge man van 19 gelezen heeft. Hoewel in dit werk de nadruk ligt op beeldhouwkunst en muziek kun je het apollinische en het dionysische eigenlijk op het hele leven toepassen. Men heeft vaak alleen oog voor het apollinische en vergeet het dionysische, maar dat laatste is er altijd en duikt soms onverwacht en in zekere zin angstaanjagend op.
2 opmerkingen:
ha doarmer
helemaal waar
op mijn negentiende
ging ik weg van de boerderij
waar het dionysische zegevierde
toen kwam ik in de grote studentenstad
altijd aan het vechten over het apolynische
jij hielp mij vele jaren later, jij was ook boerenzoon, met:
:altijd op de eerste plaats van mezelf te houden
doorgaan met leven want het duurt maar even
Dy't himsels weismyt, wurdt fan in oar net opkrigen. Wie zichzelf weggooit, wordt door een ander niet opgeraapt.
Een reactie posten