Kinderspeelgoed Berneboartersguod

Origineel

Bewerking

Nog een schilderij van B. voorstellende een vrouw, die wordt aangevallen door jongetjes met pijlen. Dit werk werd geschilderd in opdracht van “ De Vereniging van Vrouwen tegen Oorlogsspeelgoed”. Later is dit origineel bewerkt , men heeft o.a. de helmpjes verwijderd, omdat het toch door velen als schokkend werd ervaren. De Vereniging was vooral in de jaren zeventig van de vorige eeuw actief en heeft onder meer bereikt, dat het waterpistool, het cowboy/indianenpak en de plastic ridderuitrusting uit de schappen zijn verdwenen.

De vorm van een tafel

De ruimte kan niet van ervaringen afgeleid zijn, doordat ze aan iedere ervaring reeds ten grondslag ligt. Wat ik als werkelijkheid waarneem, neem ik in de ruimte waar. Zij is voorwaarde, opdat er anders geen voorwerp voor mij kan zijn. Men kan zich nooit een voorstelling ervan maken, dat er geen ruimte zou zijn, wel kan men echter alle voorwerpen eruit wegdenken.

Wanneer dingen als zodanig ons in de ruimte verschijnen, doen zij dit volstrekt niet noodzakelijkerwijs voor alle mogelijke subjecten. “Want wij kunnen van de aanschouwingen van andere denkende wezens in het geheel niet beoordelen of ze aan dezelfde voorwaarden gebonden zijn die onze aanschouwingen beperken”. Alleen van het “ standpunt van een mens” kan van ruimte gesproken worden. Voor de tijd worden overwegingen en bewijzen door Kant op overeenstemmende wijze aangevoerd.

Karl Jaspers over het kenvermogen bij de filosoof Kant

Als ik een tafel zie, nemen mijn zintuigen bijvoorbeeld “kleur” en “vorm” waar. Als ik alle zintuiglijke waarnemingen weglaat , houd ik toch de ruimte over (volgens Kant is deze a priori) net als de “tijd”. Mensen “plaatsen” alles in tijd-ruimte. Maar is dit de werkelijkheid als zodanig (Kant: das Ding an sich), dus de werkelijkheid los van onze waarneming? En betekent dit, dat Kant van mening is, dat onze wereld onwerkelijk is? Kant zegt: De wereld is een verschijning, maar geen schijn. Dit laatste doet Doarmer denken aan de discussie over het bestaan van God, daarover zijn de meningen verdeeld, maar de gelovigen zijn voor ons een realiteit.

Nectar

Als sie mich umschlang mit zärtlichem Pressen,
Da ist meine Seele gen Himmel geflogen!
Ich lieβ sie fliegen und hab' unterdessen
Den Nektar von ihren Lippen gesogen.

Heinrich Heine

Tegearre ûnder de beam

De sater heeft drinken voor zijn nimf meegenomen

De rispinge De oogst

De synthese

Afdrukken Ôfprintsje

Het plaatje bij de tekst “In ûndogens boaike” moet op bevel van het Orgaan Weblogtoezicht zo snel mogelijk verwijderd worden. Er is namelijk bij het orgaan een klacht binnengekomen van een zekere Bengel Said en ook de u welbekende pastoor te H. heeft zich namens de kerk in de zaak gemengd. Doarmer heeft nog als alternatief gekregen om het plaatje zo te manipuleren, dat het ventje er gekleed op zou staan in een eigentijds speelpakje en ook de moeder moest meer bekleed worden. Doarmer heeft natuurlijk geweigerd. Kunst sluit geen compromissen, maar het gevolg van deze moedige beslissing is dus de verwijdering. Webloglezers, die het toch wel een leuk plaatje vonden, moeten het nu uitprinten.

Twee lachende rozen

De dei hat in godlike jefte my jown
Op myn wei ha’k twa laitsjende roazen foun.

Heech sloech myn hert, doe’t myn hân har omsleat:
De iene wie wyt en de oare wie read.

Wyt dy, as de snie fan it winterske lân;
Read dizze, as in herte fan hertstocht yn brân.

‘k Brocht stâlle nêst stâlle to drinken yn’t wiet;
‘t Wie moai as in dream dy’t yn wierheit bestiet.

Mar hja doarsten net stean yn it seingjende ljocht;
De bûgjende tsjelken, de groun ha se socht.

En stâllen en blêdden ha’k yneltsoar woun;
Sniewyt en bloedread yn in hillich forboun.

Fan myn wite roas siigde swijend in blêd –
Ik seach, it wie toar; ik skeinde ‘m net.

Nou sill’ hja foriene to bloeijen stean
Oant it libben har wijt ta in bloeijend forgean.

Myn roazen, jim strielende ienheit yn ‘t ljocht,
Hoe’n wûnder foar ’t hert, dat har twiveljend socht.....

Fedde Schurer

In ûndogens boaike Een ondeugend ventje

Nog een schilderij van B., voorstellende een jonge moeder, net uit bad, die haar zoontje vermanend toespreekt , omdat hij met een pijl speelt. Het ventje zou zich kunnen bezeren en bovendien houdt zij niet van “oorlogsspeelgoed”. Vroeger werd dit schilderij door kunsthistorici anders geïnterpreteerd : Jong meisje zou liefde (Amor met pijlen) uiteraard tevergeefs afweren. Men kwam op dit idee, omdat het ventje met vleugels is afgebeeld en men niet doorhad, dat het hier om gewoon "badspeelgoed"gaat, verkrijgbaar in elke betere speelgoedzaak.

In ûndogense sater Een ondeugende sater

Bouguereau(1825-1905)

Verre reizen

Een aantal trouwe weblogbezoekers bevindt zich momenteel in het buitenland. Zo is Dr.Oetker in het verre Italië en verblijft de eenvoudige, maar toch zo vrome zuiderbuur Peerke aan de overkant van de zee in Engeland . Wij achterblijvers kijken met spanning uit naar de avontuurlijke verhalen, die zij ongetwijfeld mee terug zullen nemen. En natuurlijk zullen we ook voor ze bidden, opdat zij heelhuids en gezond weer terug komen, want ieder van ons weet dat zowel een tocht over de woeste Noordzee als ook het overtrekken van het Alpenmassief beslist niet zonder gevaar is. Ik herinner mij nog het laatste gesprek, dat ik in mijn functie als zielenherder met Peerke had. Wij stonden samen aan de tap van een etablissement te H. en dronken, zoals Peerke dat altijd treffend zegt ,een pint. “ Meneer pastoor,” zei hij met dat charmante zuidelijke accent, “hoe moet dat straks, ik heb gehoord, dat de Engelse pintekes lauw zijn, dat kan toch nie….” “Heb geloof, Peerke “ zei ik “ Hij zal ervoor zorgen, dat ook daar jouw pinteke helder en koel zal zijn, want zo drinkt Hij ze zelf ook graag. Dat lauwe Engelse bier moet wel het werk van de duivel zijn”. Ik heb hem die avond nog een afbeelding van de H.Vader meegegeven en zo is Peerke vol vertrouwen aan zijn reis begonnen. Wat de H.Vader betreft,van Dr.Oetker verwacht ik de laatste berichten over Zijn welbevinden. Sinds de huisvrouw dit voorjaar persoonlijk met de H.Vader gesproken heeft, hebben we niet weer iemand zo dichtbij gehad.

Pastoor te H.

Vergeving Ferjouwing

Zij was zoo tenger dat het wijd gewaad
Haar eerder hulpeloos dan grooter maakte,
Zoo kinderlijk alsof het smal gelaat
Onder de zware wrong zoopas ontwaakte.

Maar toen de fluiten gilden, trommen trilden
En gong bonsde, wierp zij zich in den strijd;
’t was of zij even aarzelde, even rilde,
En toen – een ruk, een zwaai, zij was bevrijd.

Als een samurai met een smalle degen
Snel schermend honderd vijanden weerstaat,
Hield zij een heir van booze geesten tegen,
Was Foedsji-puur haar dans, machtloos het kwaad.

Maar toen woest-plotsling de muziek verstomde,
Alleen de fluiten nog geklaag aanhielden,
En zich de nacht over de tempel kromde,
De luide bijval loutre stilt’ vernielde,

Werd zij weer needrig, tenger, slank en vloog
Nog eenmaal op en stond dan, bijna brekend,
Alleen de armen hield zij nog omhoog,
En boog het hoofd, als om vergeving smeekend.

Slauerhoff: Japansche Danseres

Nieuwe onthullingen

Wie is deze vrouw en wat is haar relatie met Henk?

In swide mannichte

Vandaag is Doarmer in Fryslân, in het dorp B. Hij heeft weer eens een gathering of a clan en deze clan is wel erg groot.

Geheime opnames

Uit de krant:

Er zijn geheime opnames opgedoken van de zogenaamde wandelclub "MBZET". De verdenking is opgekomen, dat achter deze ogenschijnlijk onschuldige wandelclub een zeer gevaarlijke paramilitaire organisatie schuilgaat. Als leider wordt een zekere "Henk" genoemd, maar of dit slechts een schuilnaam is, is nog onduidelijk. Een onderzoek is gaande en men verwacht binnenkort de eerste arrestaties.

Het nieuwe speelterrein

Doarmer is vanmiddag op een cursus geweest en dat vindt hij altijd geweldig. Doarmer weet namelijk heel weinig, zodat hij ook heel veel kan leren. Vanmiddag heeft hij slimme dingen geleerd, die hij met een computer kan doen. Hij vroeg zich zelfs af, waarom leren de mensen Doarmer dit, want hij zou er ook veel ellende mee kunnen aanrichten. Niet, dat Doarmer zo is, maar toch. Het was wel warm en na een paar uur werd Doarmer moe en begon hij te gapen en kon hij niet meer zo goed opletten, maar gelukkig kreeg hij ook een geplastificeerd boekje, waar alles instaat wat hij moet weten. Voorlopig kan Doarmer weer vooruit. Hij heeft er a.h.w. een nieuw speelterrein bij gekregen.

In dreamke

Rûndoarmjend siket er de beam,
de beam fan it hjir en no,
yn it grien sjongt in geal
it liet fan lok en langstme,
en in twirre boartet sêftkes
mei it koar fan núnderjende blêden.
De rouwe tiid eanget
en ivich is dêr yn it skaad
fan dy beam in longerjende leafde.

Kant noch wal

Volgens de opvatting van de filosoof Kant (1724-1804) komt onze kennis als volgt tot stand: wij nemen dingen waar in de wereld en ons verstand geeft vorm aan de waarneming, zonder dat laatste is alles vormloos en ook geldt het omgekeerde: zonder waarneming zijn de vormen leeg zijn.
Wij zien bijvoorbeeld tijd en ruimte, omdat ons verstand zo ”vormt”. “Zaken” zoals tijd en ruimte gaan vooraf aan de waarneming , wij kunnen eigenlijk niet anders denken, zij zijn a priori, zegt Kant. De waarnemingen echter zijn veranderlijk.
Ook spreekt Kant over de “oorzakelijkheid”. Het feit, dat wij de zwaartekracht als oorzaak van het vallen zien, komt omdat wij nu eenmaal denken in de trant van oorzaak en gevolg.

In koarte meidieling

Eigenlijk had er gisteren een Romeo en Julia verhaal uit de 21 ste eeuw op deze weblog moeten staan. Maar het Orgaan Weblogtoezicht heeft Doarmer op de vingers getikt en het stuk verwijderd. Het zou te kwetsend geweest zijn.

Een oud probleem en een boom

Hylas: Niet zo snel , Philonous. U zegt dat u zich niet kunt voorstellen dat waarneembare dingen buiten de geest bestaan, nietwaar?
Philonous: Zeker.
Hylas: Stel dat u vernietigd zou worden, kunt u zich dan niet voorstellen dat het mogelijk is dat de zintuiglijk waarneembare dingen toch blijven bestaan?
Philonous: Jawel, maar dan in een andere geest. Wanneer ik ontken dat waarneembare dingen onafhankelijk van de geest bestaan, dan bedoel ik niet speciaal mijn geest, maar alle geesten.

Berkeley: Three Dialogues between Hylas en Philonous.

Doarmer ziet een boom, d.w.z. zijn zintuigen nemen de boom waar. Die boom bestaat net als de lucht erboven en de grond eromheen uit deeltjes (bijv. moleculen). De zintuigen van Doarmer zien dat niet, in feite deelt Doarmer zijn wereld in en zegt “dat is een boom en dat is de lucht”, terwijl een ander “wezen” met andere zintuigen misschien zou zeggen, ik zie alleen maar koolstof, waterstof en nog wat elementen .Het wezen ziet geen scheiding tussen boom en lucht. Als Doarmer er niet meer is, dan zien andere aardbewoners , Philonous zou zeggen “geesten”, de boom nog wel, dus de boom bestaat, hij wordt waargenomen. Maar als er niemand meer is (As nimmen sjocht) met zintuigen zoals wij, bestaat de boom dan nog wel of is er dan alleen nog maar koolstof, zuurstof en nog wat andere elementen.

De vlinder De flinter

Wie de hoogste bergen beklimt, lacht over alle treuer-spel en treur-ernst. Onbekommerd, spotziek, gewelddadig – zo wil de wijsheid ons: zij is een vrouw en bemint enkel een krijgsman. ………Wat hebben wij gemeen met de rozenknop, welke siddert , omdat haar een droppel dauw op het lijf ligt? Het is waar: wij houden van het leven, niet omdat wij aan het leven, maar omdat wij aan het liefhebben gewend zijn. Er is altijd iets van waanzin in de liefde .Er is echter ook altijd wat verstand in de waanzin. En ook mij, die het leven welgezind is, dunken vlinders en zeepbellen en wat onder mensen op hen gelijkt, het meeste van geluk te weten. Deze lichte, verdwaasde, sierlijke, beweeglijke zieltjes te zien fladderen – dat vervoert Zarathustra tot tranen en liederen. Ik zou alleen aan een God geloven, die te dansen verstond……….Niet door toorn, doch door lachen doodt men. Op, laat ons de geest der zwaarte doden! Ik heb lopen geleerd: sindsdien laat ik mij draven. Ik heb vliegen geleerd: sindsdien wil ik niet meer geduwd worden om van mijn plaats te komen.

Friedrich Nietzsche: Also sprach Zarathustra

De tinkende minske

Denken wij rationeel?In 1970 vond aan de universiteit van Pennsylvania een interessant experiment plaats. Een dollarbiljet werd veertig keer bij opbod verkocht. Soms werd tot 20 dollar geboden! Hoe kwam dit.Wel, het was veiling met een extra regel, namelijk: De op één na hoogste bieder moest ook betalen, maar kreeg daarvoor niets terug. De proefpersonen waren groepen studenten. Sommigen hadden meteen door, dat dit een valkuil was, waar je gewoon niet aan moest beginnen, maar er bleven er altijd wel twee over, die dachten winst te behalen. Maar stel dat de hoogste 90 cent geboden heeft en dus nog steeds 10 cent winst heeft en de tweede heeft 80 cent geboden. Deze tweede moet dus wel een dollar bieden, want anders moet hij 80 cent betalen. Weg winst. En dan, de tweede op dat moment moet wel een verlies van 10 cent accepteren, want anders moet hij een dollar betalen en zo gaat het maar door. Na afloop verontschuldigden sommige studenten zich voor hun irrationele gedrag, men had zich mee laten slepen. Ook was er een duidelijke verschuiving in motivatie tijdens het bieden. Eerst wilde men winst halen, later wilde men alleen nog maar winnen. Deze “dollar-veiling” werd georganiseerd om te laten zien hoe conflicten, bijvoorbeeld oorlogen, escaleren, niemand wint er iets bij, men probeert uit de problemen te komen, maar raakt er steeds dieper in verwikkeld.

Venten Sutelje

De sutelaksje is wer begûn en it sil Doarmer nij dwaan of’t der ek in kroade by him oan ‘e doar komt. Benammen it nije boek “Ophysje en delbêdzje” liket him wol nijsgjirrich om’t dêryn û.o. oer it weblogjen skreaun wurdt.

In pjut

U bezoekt regelmatig het boartersplak, maar misschien wilt ook wel eens een pjutteboartersplak bezoeken. Klik dan hier.

Een vraag

Vandaag stelde een webloglezer, van wie ik lange tijd niets gehoord had, mij op het twiljocht de volgende vraag: Wie is Henk? En in deze drie simpele woorden “Wie is Henk?” ligt een wereld besloten. Ik had mij ervan af kunnen maken door te zeggen”Henk is”, maar ik voelde dat ik hiermee de lezer tekort zou doen en dat is het laatste wat ik wil. De vraag maakte mij weer eens bewust van het feit, dat wij misschien wel eens te gemakkelijk over Henk spreken en door deze vraag werd ik weer met beide benen op de grond gezet. Ik heb het volgende antwoord gegeven en dat kunt u ook op het twiljocht lezen.

Beste fan, wie Henk is, dat is moeilijk te zeggen. Hij is er wel, maar kennen wij de Henk an sich?Ik denk, dat dat in feite onmogelijk is, gezien zijn vele aspecten. Misschien dat bacio deze vraag nog het best kan beantwoorden. Zij heeft die band met Henk, dat directe contact waardoor hij zich toch op een speciale manier aan haar openbaart.Voor ons blijft het toch vaak een tasten, een zoeken, waarbij momenten van inzicht afgewisseld worden door momenten, waarop wij ons realiseren hoe beperkt onze kennis van Henk eigenlijk is.

Pastoor te H.

Engelengeduld

Ik wilde een gedicht op een waaier schrijven,
zodat je de woorden je kunt toewuiven
en de strophen, wanneer je wilt blijven
mijmren, weer achteloos dicht kunt schuiven.

Maar liever wilde ik dat ze binnen
in je gewaad geschreven stonden,
zodat tegelijk met batist en linnen
mijn gedachten je strelen konden.

Ik zou deze dwaze wens niet uiten,
als mij een krankzinnige was vervuld:
je eenmaal zelf in mijn armen te sluiten….
Maar ik heb engelengeduld.

J.Slauerhoff

Een stad

Binnenkort bezoekt Doarmer deze stad in gezelschap van een aantal mensen uit het onderw. Het feit, dat de stad aan het water ligt, spreekt Doarmer als vishandelaar enorm aan. De onderw. mensen komen uit heel Europa en Doarmer vraagt zich wel af, of hij als visboer in zo'n groep past. Hij heeft al een aantal zinnetjes geoefend, zodat hij in elk geval wat kan meepraten. Dit zijn de zinnetjes:

De leerling staat altijd centraal.

Het blijft boeiend, want je werkt met mensen.

Het gaat om leren leren.

Ik maak mij zorgen over de toekomst van het onderw.

Het kind mag niet de dupe worden.

Voor mij is het geld niet het belangrijkste.

Vooral met die laatste zin heeft Doarmer als visboer wel wat moeite, maar hij heeft gehoord, dat onderw. mensen dit graag horen, omdat ze net als middeleeuwse monniken de gelofte van armoede afgelegd hebben. Jullie horen er meer van.

Probleem

“Het betere boek” heeft een nieuw aanbod gekregen. “Het nieuwe lezen”, een leesclub te H. met een eigentijdse kijk op het boek heeft eveneens tot een fusie opgeroepen. Het is duidelijk, dat het concept van “het betere boek”veel mensen aanspreekt, maar het maakt het nemen van een besluit wel heel moeilijk.

Die andere club

Het was een dag vol verrassingen. Na de zinderende culturele avond had Doarmer een beetje moeite om weer in het werkritme te komen en toen hij even van een kopje koffie genoot, werd hij aangesproken door een aantal leden van “die andere leesclub” en wel met de vraag of “ het betere boek” zich bij hen wilde aansluiten. I. en Doarmer beraden zich nu, of een dergelijke fusie wel de juiste weg is. De beide clubs hebben toch een totaal andere achtergrond. Terwijl bij hen het gros van de leden uit het onderw. stamt, vindt “het betere boek” zijn oorsprong voornamelijk in de viswereld en wij zijn daar ook erg trots op. Bovendien ligt de nadruk bij “het betere boek” meer op zaken zoals waar wordt gegeten en welke kleding wordt daarbij gedragen. Bij die anderen staat het boek meer centraal. I. en Doarmer zijn dan ook voorzichtig, wij zijn niet ongenegen , maar we houden een slag om de arm, Doarmer wil echter niet uitsluiten, dat een combinatie van onderw. en viswereld misschien wel tot vruchtbare resultaten leidt.

In nij begjin

Rondhangen Omhingje

Tegenwoordig schaamt men zich al voor zijn rust; lange overpeinzingen bezorgen iemand bijna gewetenswroeging. Men denkt met het horloge in de hand…… men leeft zoals iemand, die voortdurend “ergens te laat kan komen”. “Liever iets willekeurigs doen dan helemaal niets” – ook deze grondstelling is een snoer om alle beschaving en hogere smaak de das om te doen. En evenals zichtbaar alle vormen te gronde gaan aan de haast der arbeidzamen , zo gaat ook het vormbesef zelf, het oor en oog voor de melodie der bewegingen te gronde….. …Want het leven op jacht naar gewin dwingt er voortdurend toe, zijn geest volkomen uit te putten, door zich voortdurend anders voor te doen dan men is, voortdurend iemand te slim af te zijn of voor te zijn: de eigenlijke deugd is thans, iets in minder tijd te doen dan iemand anders……. Bestaat er nog een genoegen aan gezelschap en aan de kunsten, dan is dat een genoegen, zoals moegewerkte slaven zich bereiden……..De arbeid krijgt steeds meer het goede geweten aan zijn kant: de drang tot vreugde noemt zich nu al “behoefte aan ontspanning” en begint zich voor zich zelf te schamen. “Men is het aan zijn gezondheid verplicht “ – zo praat men, wanneer men op een uitstapje betrapt wordt….. Voorheen was het omgekeerd: arbeid ging gepaard met een slecht geweten. Een mens van goede afkomst verborg zijn arbeid , als de nood hem dwong te arbeiden. De slaaf arbeidde onder de druk van het gevoel, dat hij iets verachtelijks deed – het “doen” zelf was al iets verachtelijks. Voornaamheid en eer zijn alleen te vinden in otium en bellum.( = ledigheid en oorlog).

Fr.Nietzsche : De vrolijke wetenschap

De lamp

Een waargebeurd verhaal uit 2006

LEEUWARDEN - Drie mbo-instellingen in Friesland moeten nieuwe diploma's drukken omdat geslaagde studenten met de papiertjes officieel niet tot de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden worden toegelaten. Op de diploma's staan onder meer Friestalige gemeentenamen, maar die namen moeten Nederlandstalig zijn. ‘We schrijven ze wel in, maar ze moeten een diploma met de goede gegevens halen’, aldus een zegsvrouw van de hogeschool maandag.

Op de diploma's staat onder meer dat de cursisten geboren zijn in de gemeente Tytsjerksteradiel. Dat klopt echter niet. In 1989 is de naam van die gemeente namelijk gewijzigd van het Nederlandse ‘Tietjerkstradeel’ in het Friese ‘Tytsjerksteradiel’. De betreffende cursisten zijn geboren voor de naamswijziging en hebben dus als geboortegemeente Tietjerkstradeel.

Uit de Volkskrant

Handig

Als je hier klikt kun je iets handigs gratis downloaden.

Sa'n dei

Hjoed wie sa’n dei,
sa’n dei fan wurge wurden,
sa’n dei fan sinleas jachtsjen,
sa’n dei fan fernuvering,
sa’n dei djoeiend mei it neat.
Ockham, fan dyn skearmês is ferlet,
faaks moat it swurd wol lutsen wurde.

Het betere boek

Morgenavond is het weer zover, de leesclub "Het betere boek" organiseert een zinderende culturele avond. Thema is deze keer het werk "De weduwnaar" van de schrijver Kluun. Natuurlijk wordt de avond opgesierd met een copieus diner in een restaurant in het stadje O. Ook de kleding is voor de leden van de leesclub altijd een punt van aandacht. I. zal deze keer minimalistisch in het lichtgroen verschijnen. Doarmer houdt het bij een rustgevend zwart.

Opgave Opjefte

In welke stad staat deze kerk?
Wie ligt hier begraven?

Prijs voor de eerste juiste inzending: 10 minuten lang gratis lichttherapie

Eine Reise nach D.

Doarmer was gisteren in het land D., daar heeft hij veel taart gegeten en met personen uit een bepaalde sector gesproken. Doarmer heeft gezegd “ het blijft boeiend, omdat je met mensen werkt”. Wat dat precies betekende, wist hij zelf niet, maar het klonk goed. Samen met Bu. was Doarmer weer erg gehoorzaam, alles wat verplicht was, meteen gedaan en ook dat komt altijd goed over, want iedereen heeft zo langzamerhand wel genoeg van tegenstribbelen, bovendien is het zinloos. Ba. en A. hebben de nieuwe haardracht van Doarmer goedgekeurd. A. heeft zelfs nog geprobeerd het model iets te veranderen. Na afloop heeft Doarmer zelfs een stuk taart meegekregen, waarvoor hij natuurlijk heel dankbaar was, want de zomer, de tijd van overvloed, is voorbij en dan is bijvoeren nooit verkeerd en het duurt nog even voordat het kerstpakket komt.

De meteorologyske hjerst begjint

Voor lichttherapie en geestelijke ondersteuning melden bij de pastoor te H. Wacht niet te lang nu de donkere dagen naderen.

Geheimschrift uit 1708

Mon Tres Cher Amy.

Les ennemis ne gardent plus aucuns mesures a l’egard de nos postes; ils les arretent et bien de fois ouvrent nos lettres; c’est la cause, que je me sers du chifre, qui vous est counu pour vous dire, que, de steait fen oûs slieught nog is, ‘t bread lits en dioer, net volle krud, het jild lits en dioer, en oûs oantastien fen de pleaets giet naet hurd oon, mar dat my meast in de holle spylt is oerkomen nei oûs hiem ; de waeters kant sil beswier oer to komen wesse. As y dit wol oertink, sa lieaewe y wol, dat de sliep naet graet is. So’t moegelyck wier, so moost er jitte krygers oon nomme weerde, al wier’t mar for fiouwer oof fiif moanne, sycker ist, dat soo wy’t uithadde oon’t forjier, det de find wol wetter in de wyn dwaen sil, het wyf oer sea wol twaa tredde en tweintigh of moor jaen, spreck hir fen oon de Frieunen en sis het oon joon confraters, so’t hir stiet. Je n’ay plus rien a vous dire, si ce n’est que je suis a jamias. Mon Cher Ulbe.

Ton Amy et Serviteur
Sicco van Goslinga

Deze brief, half in het Frans en half in het Fries geschreven, stamt uit 1708. Het is oorlog met de Fransen en de stad Lille wordt belegerd. Het leger had het moeilijk, te weinig eten en kanonnen , geen verbinding met het vaderland en bovendien wordt de post geopend door de vijand. Sicco van Goslinga gebruikt het Fries als geheimtaal om de problemen aan zijn neef Ulbe Aylva van Burmania te melden. Later als Sicco na de vrede met de Fransen in Parijs als afgezant ontvangen wordt, vertelt de Franse minister van buitenlandse zaken, dat het hun niet gelukt was dit geheimschrift te ontcijferen. Waar het Fries wel niet goed voor is!!!!

Bron: Dr.G.A. Wumkes: Paden fen Fryslân

Het groene hek

Geheime opname van buiten het heelal genomen.

Het spel

“Zie je dat .......... Hij geeft toe dat hij de wet niet kent en tegelijkertijd beweert hij dat hij onschuldig is.”

Franz Kafka: Het Proces

De enige manier om een spel op te leggen waarbij zeker is dat men wint, is er voor te zorgen dat de ander het niet kent……. De wet wint het spel op voorwaarde dat de onderdanen het spel spelen. Haar strategie is dus hen tot spelen te dwingen. Om de onderdanen voor te bereiden op het genieten van hun rechten door zich aan de wet te onderwerpen, zijn er het gezin, de school, de gevangenissen en alle bijzondere kennis die daarmee verband houdt: pedagogie, morele en godsdienstige opvoeding, opvoeding tot burger, psychiatrie, criminologie enzovoort……. De methoden waarmee de wet haar onderdanen mobiliseert, zijn alledaagse methoden, men komt ze overal tegen. Het gaat erom ze tot spelen te dwingen, hoewel de organisator bij ieder beurt wint.

André Glucksmann: Les maîtres penseurs

It mûltsje

Ja, die Augen waren's, ja, der Mund,
Die mir blickten, die mich küßten.
Hüfte schmal, der Leib so rund
Wie zu Paradieses Lüsten.
War sie da? Wo ist sie hin?
Ja! sie war's, sie hat's gegeben,
Hat gegeben sich im Flieh'n
Und gefesselt all mein Leben.

Goethe: West-östlicher Divan

Devotie

Onderweg op het P.pad kwam Doarmer veel wonderbaarlijke zaken tegen. De wonderen waren zo talrijk, dat het eigenlijk geen wonderen meer waren. Nadat hij de Zeven Voetvallen voorbij Sittard beklommen had, zag Doarmer links en rechts van de weg honderden stokken, rolstoelen en krukken liggen, weggegooid omdat ze overbodig geworden waren. Hier en daar lag zelfs een prothese.Het hele landschap straalde zo'n geneeskracht uit, dat elk ongemak hier kansloos was. Je zult hier maar dokter zijn, dacht Doarmer nog, terwijl hij gulzig van het geneeskrachtige water dronk en bovendien zijn flesje vulde.

Op 'e P.berg yn 'e rein

Paradigma

Stel dat Doarmer morgen tot de conclusie komt, dat het complete heelal omgeven is door een 3.64 meter hoog groen hek, dat één keer in de twee miljoen jaar compleet opnieuw in de verf gezet wordt en dat hij bovendien het aantal daarvoor benodigde bussen verf ( 1 liter) heeft berekend. Is dat dan een wilde, onzinnige speculatie? Misschien, maar wellicht ook is de tijd nog niet rijp om deze ontdekking te “hanteren” .
Volgens Thomas Kuhn (1922-1996) heeft elke periode zijn eigen “paradigma”, een samenhangend stelsel van modellen en theorieën ,die een denkkader vormen waarmee de “werkelijkheid” geanalyseerd wordt. Hij is van mening , dat er geen onafhankelijk en objectief onderzoek bestaat, omdat alleen die resultaten worden aanvaard, die overeenkomen met het in die periode heersende paradigma, de rest wordt als irrelevant terzijde geschoven. Gelukkig vindt er zo nu en dan een intellectuele revolutie plaats en wordt een bestaand paradigma omvergeworpen, er ontstaat een compleet nieuw wereldbeeld. Als voorbeeld noemt hij de theorie van Copernicus, die de opvatting van Ptolemaeus , dat de zon om de aarde draaide verving. Daardoor ontstond een nieuw paradigma, de kijk op de wereld is dan zo veranderd, dat je ze ook niet meer kunt vergelijken, het zijn ook psychologisch verschillende werelden. Het is onmogelijk de aard van de werkelijkheid te onderzoeken zonder van een paradigma uit te gaan, de wetenschap komt dus volgens Kuhn ook niet steeds dichter bij de waarheid.
Wie weet, dat in een volgend paradigma de hek-theorie wel het antwoord op vele vragen is.

Betterskip

Misschien dat deze bloemen een beetje helpen tegen de impingement disease.

Overvloed

Toen Zarathustra dertig jaar oud was, verliet hij zijn thuis en het meer Urmi en ging het gebergte in. Hier genoot hij zijn geest en zijn eenzaamheid, en werd deze tien jaar lang niet moe. Eindelijk echter veranderde zijn hart – en op een morgen stond hij op bij het morgenrood, ging voor de zon staan en sprak tot haar aldus:” Gij grote ster! Wat zou uw geluk voorstellen, wanneer gij hen niet had, voor wie gij schijnt! Tien jaar lang zijt gij hierheen gekomen, naar mijn grot: gij zoudt genoeg gekregen hebben van uw licht en van deze weg, zonder mij, mijn adelaar en mijn slang; maar wij wachtten u op, ieder morgen, ontdeden u van uw overvloed en zegenden u daarvoor. Ziet!Ik heb genoeg van mijn wijsheid, gelijk de bij, die te veel honing verzameld heeft, ik heb behoefte aan handen, die zich uitstrekken, ik wil wegschenken en uitdelen, tot dat de wijzen onder de mensen andermaal vrede gevonden hebben met hun dwaasheid en de armen met hun rijkdom. Daartoe moet ik afdalen naar de diepte: gelijk gij des avonds doet, wanneer gij achter de zee afdaalt en zelfs de onderwereld van licht voorziet, gij overdadig rijke ster!Ik moet evenals gij , ondergaan, zoals de mensen het noemen, naar wie ik wens af te dalen. Zegen mij derhalve, gij vredig oog, dat ook een al te groot geluk zonder nijd kan aan zien! Zegen de beker, die wil overlopen, opdat het water in gulden pracht aan hem ontstroomt en de weerglans van uw zaligheid overal verbreidt! Ziet! Deze beker wil wederom leeg worden, en Zarathustra wil wederom mens worden”. Aldus begon Zarathustra’s ondergang.

Fr. Nietzsche

Een spiegel In spegel

Denken en taal . De traditionele opvatting over de relatie tussen deze twee formuleerde de kerkvader Augustinus . Volgens hem was het spreken de uiterlijke expressie van een innerlijk proces, het denken. Woorden drukken ideeën uit, die in onze geest opkomen, onafhankelijk van de taal. Een aantal 20ste eeuwse denkers zoals Wittgenstein en Lev Vygotsky denkt daar anders over. Vygotsky zegt:” De structuur van de taal is niet eenvoudigweg het spiegelbeeld van de structuur van het denken.We kunnen dus woorden niet beschouwen als de kleding die om de gedachte wordt gehangen. Taal is niet slechts een uitdrukkingsvorm van uitgewerkte gedachten. Het denken wordt geherstructureerd als het in taal wordt omgezet.” Dit laatste houdt eigenlijk een omkering van de opvatting van Augustinus in, namelijk dat ons denken “bepaald “ wordt door de taal. Culturen met een verschillende taal beleven de wereld letterlijk op een andere manier.

Nog eens Friedrich Jitris Freark

De keerzijde van het christelijke medelijden met het lijden van de naaste is de diepgewortelde argwaan tegen alle vreugde van de naaste, zijn vreugde aan alles wat hij wil en kan.

Wij mogen nog zo veel deelneming gevoelen met een ongelukkige: in zijn tegenwoordigheid spelen wij altijd een beetje komedie, we zeggen veel niet, wat wij denken en hoe wij het denken, met de behoedzaamheid van een arts aan het bed van een ernstig zieke.

Van alle troostmiddelen doet troostbehoeftigen niets zo goed als de bewering dat er in hun geval geen troost mogelijk is. Daarin schuilt een dusdanige onderscheiding, dat zij hun hoofd weer oprichten.

En tenslotte: wanneer de mensheid niet aan hartstocht te gronde gaat, dan zal zij aan een zwakheid te gronde gaan: wat wil men liever?Dit is de hoofdvraag. Willen wij voor haar een einde in vuur en licht of in zand?

Friedrich Nietzsche: Morgenröte

Verjaardag Jierdei

Vandaag gaat Doarmer in gezelschap van o.a. Dr.Oetker op bezoek bij de huisvrouw te H. De huisvrouw is deze maand namelijk 50 jaar geworden.

Lieve huisvrouw , namens alle weblogmedewerkers van harte gefeliciteerd. U heeft wel een feestje verdiend na een arbeidzaam leven in dienst van de medemens. Deze laatste woorden zijn van de pastoor te H., die vandaag helaas verhinderd is vanwege herderlijke bezigheden.

Krijt

Groep onderw. mensen aan het begin van schooljaar op pad om nieuwe krijtvoorraad aan te leggen (ca.1800). De vrouw op het schilderij geeft aanwijzingen, terwijl de man half liggend probeert met zijn handen een stuk krijt los te wrikken. Rechts in beeld een toekijkende manager.

Het certificaat

Eindelijk heeft Doarmer ook een diploma!!!!!!!!

Twee paar schoenen

Wer das elent bawen wel,
der heb sich auf und sei mein gesel
wol auf sant Jacobs straßen!
Zwei par schuoch der darf er wol
ein schüßel bei der flaschen
Ein braiten huot den sol er han
und an Mantel sol er nit gan,
mit Leder wol besezet,
es schnei oder regn oder wähe der wint,
daß in die luft nicht nezet.
Sack und stab ist auch darbei.....

Begin van een oud pelgrimslied, waarin de juiste uitrusting van een pelgrim/wandelaar beschreven wordt. Dus o.a. twee paar schoenen, een brede hoed en ook een staf. Het woord "elent" betekent buitenland. In dit lied gaat het om het bezoeken van het graf van de heilige Jacobus in Santiago de Compostela.

Hindernissen

Een tijd geleden zag Doarmer tijdens het P.pad plotseling 100 koeien op zich af komen. Dat is toen goed afgelopen en hij dacht dat hij nu alles wel gehad had, maar niets is minder waar. Vandaag, Doarmer moest nog 4 kilometer, veranderde een landweggetje in een snel stromende rivier! Met het water halverwege de kuiten heeft Doarmer de tocht voortgezet en het einddoel bereikt.Werkelijk niets had hem op dat moment tegen kunnen houden. Maar toen hij, zittend op een terras aan de rivier de M., de hele tocht nog even overdacht, werd hij toch wat melancholiek. Het doel was bereikt, een verkeersregelaar/visboer had bewezen, dat ook hij het P.pad kon lopen. Maar wat nu? Zou de rest van zijn leven nu alleen maar bestaan uit doelloosheid, eenzaamheid en onderw.? Met name dat laatste baart Doarmer grote zorgen.

Het beeld

Vandaag heeft Doarmer op de P. berg gestaan. Tijdens de beklimming had hij een mooi uitzicht op de stad M. en toen begon het te stortregenen. Gelukkig kon Doarmer in de stad M. schuilen bij een Mariabeeld tussen honderden brandende kaarsen en hij dacht, het is goed zo'n beeld en de warmte van al die kaarsen. In de kerk heerste verder duisternis, maar het was een "goede duisternis" en buiten kletterde de regen. Het was alsof het beeld tot Doarmer sprak "ga heen, verzamel hout en bouw een boot, want dit is wel heel veel water, het mag best een skutsje worden, dat vind ik wel een elegant schip". Maar dacht Doarmer, ik ben maar een eenvoudige verkeersregelaar, die een beetje verstand heeft van de vishandel en bovendien sprak het beeld natuurlijk niet echt, want iedereen weet, wat een stortregen met je fantasie doet.

Stortregenen Eazje

De ôfrûne tiid hat Doarmer in protte rein sjoen. Op it stuit hat er der gjin ferlet fan, hy sil besykje it Piterpaad ôf te meitsjen.

Ierdeljocht

In ljurk, dy’t yn ‘e súvre moarn
de lege lânnen efterlit,
dy’t, dronken fen syn eigen toan,
oars net as silvren blidens wit,
en as syn liet nei de ein ta rint
al wer bigjint;

Sa springt myn hert, út leed en ûnk,
út lege mieden fen fortriet,
en sjit omheech, in ljochte fûnk,
in blinkend, selsforgetten liet,
det sjongend altyd heger klimt
en nea gjin ein mear nimt.

Fedde Schurer

Biljertsje

Staat ik hiero op het hoekie
te driebanden met de Heer
komt Satan vragen oftie mee
mag doen?Helemaal niet
zegt de Heer en stoot de bal
van wit zo door de hoek weer
terug via de korte band
pats boven op de rooie
Waarom niet vraagt de Duivel
Omdat ik zwart ben zeker?
Lulkoek zegt de Heer en jaagt
de bal over de vijf banden twee
keer dat hele biljart rond
Ten eerste kan je niet tegen
je verlies en ten tweede doe
je biljarten met z'n tweeën

Jules Deelder

Geld verdienen Jild fertsjinje

" Geld verdienen", antwoordde de zoon op de vraag waar het om te doen is. Toen de vader hem enigszins verward aankeek (was hij daar verantwoordelijk voor, hij die zo begaan is met het sociale? Had hij dit deze jongen bijgebracht?) voegde de zoon daaraan toe: " Nee, laat ik het corrigeren, ik wil gewoon heel veel geld verdienen".

A. Klamer: In hemelsnaam

De hoed

Gustav Klimt: Dame mit Hut und Federboa

Uitspraken

Ik leg me toe op 't schryven van levend hollandsch. Maar ik heb schoolgegaan.

Ik geef wenken, geen regels.

't Is onbillyk van 'n cirkel, den hoek te verwyten dat-i scherp is.

Van de maan af gezien, zyn wy allen even groot. Voor 'n weter zou er geen verschil merkbaar zyn tusschen de kennis van 'n kind en van den wysgeer die 't meest en 't zuiverst gedacht heeft.

De oude heer Kappelman had 'n bui van wysbegeerte, en sprak aldus:
Myn zoon, let op uw zeggen, meer dan op uw doen, en het zal u wèlgaan in den winkel dien ik u geven zal naast het kamertjen uwer geboorte. Het doet er weinig toe, myn zoon, of de pruimen goed zyn die ge verkoopt, zeg en herhaal: wat zyn die pruimen byzonder goed.

De godsdienst is een goede zaak,
En geeft het menschdom veel vermaak.’

Multatuli

Jitris kozakken

Kozakken trekken Utrecht binnen 1813

Kozakken

Ilja Repin (1844-1930)

Wurden

Ingelsk Frysk Nederlânsk
at-sign (@) aapke (@) apenstaartje (@)
attachment taheakke attachment
backslash (\) oerbekstreek (\) backslash (\)
slash (/) foaroerstreek (/) schuine streep(/)
backspace wisker backspace
browse blêdzje bladeren
browser noasker browser
bug brek bug
caps lock kaptaalskoattel hoofdletter lock
return oerbekkaai returntoets
clipboard klamboerd klembord
computer kompjûter/rekkenreau computer
cursor rinnerke/skowerke cursor
delete key wiskkaai deletetoets
directory triemtafel directory

Het medelijden It begrutsjen

Reden waarom het een ernstige vergissing is, wanneer moraalhistorici van probleemstellingen uitgaan als: “Waarom werd de medelijdende handeling geprezen?”. De mens van het voorname type is voor zijn gevoel zelf waardebepalend, hij heeft geen goedkeuring van node, hij oordeelt:” Wat voor mij schadelijk is, is schadelijk als zodanig,” hij ziet zichzelf als iets waaraan de dingen eerst hun eer ontlenen, hij is waardenscheppend. Alles wat hij over zichzelf weet eert hij: deze moraal is zelfverheerlijkend. Op de voorgrond staan het gevoel van overvloed, van macht die buiten haar oevers wil treden, het geluk van de hoogspanning, het bewustzijn van een rijkdom die zou willen schenken en afstaan – ook de voorname mens helpt de ongelukkige, niet of bijna niet uit medelijden, maar meer uit een drang die door machtsovervloed wordt teweeggebracht……..Voorname, dappere mensen die zo denken staan het verst af van de moraal die juist in medelijden of désintéressement een blijk van moraliteit ziet; geloof in zichzelf, trots op zichzelf, een houding van elementaire vijandschap en ironie tegenover “onbaatzuchtigheid” behoren al even stellig tot de voorname moraal als voorzichtigheid en een lichte geringschatting voor mededogen en een “warm hart”.

Fr. Nietzsche: Jenseits von Gut und Böse (IX, 260)

Stand van zaken hardlopen

Gisteren voor het eerst in anderhalf jaar weer in de heuvels gelopen, 90 minuten. Na ongeveer 50 minuten kwam ik de dames M. en M. en S. tegen, die ook bezig waren met een duurloop. Ze hadden mij al van verre herkend, zeiden ze, “ aan mijn wapperende haren”. Ik geloof, dat ik de tondeuse er maar inzet, anders word je niet meer serieus genomen Het lopen in de heuvels is mij wel goed bevallen en na afloop kwam ik ook G. nog tegen, die had er 2 uur opzitten. Kortom het leek wel een reünie. Vandaag heb ik samen met J. 85 minuten gelopen. J. komt terug van een blessure en heeft het idee, dat ze te langzaam loopt. Nou, daar merk ik niets van .Wij lopen samen een route, die voert over een vierbaansweg in aanleg en elke keer als we daar lopen begint het stevig te regenen. Zo ook vanavond, maar het is goed voor de wapperende haren. Beide zijn we warmweerlopers en wij waren dan ook ontzettend teleurgesteld, dat de 10 km in het dorp W. vanwege juist dat weer is uitgesteld. De wedstrijd vindt nu plaats in september.

Papa

De wrâld ferbetterje

Ich kann mir die gegenwärtige Lage der Menschheit schlechthin nicht denken als diejenige, bei der es nun bleiben könne; schlechthin nicht denken als ihre ganze und letzte Bestimmung. Dann wäre alles Traum und Täuschung; und es wäre nicht der Mühe wert, gelebt und dieses stets wiederkehrende, auf nichts ausgehende und nichts bedeutende Spiel mit getrieben zu haben. Nur inwiefern ich diesen Zustand betrachten darf als Mittel eines bessern, als Durchgangspunkt zu einem höhern und vollkommenern, erhält er Wert für mich; nicht um sein selbst, sondern um des Bessern willen, das er vorbereitet, kann ich ihn tragen, ihn achten und in ihm freudig das Meinige vollbringen. In dem Gegenwärtigen kann mein Gemüt nicht Platz fassen noch einen Augenblick ruhen; unwiderstehlich wird es von ihm zurückgestoβen; nach dem Künftigen und Bessern strömt unaufhaltsam mein ganzes Leben. Ich äβe nur und tränke, damit ich wiederum hungern und dürsten und essen und trinken könnte, so lange, bis das unter meinen Füβen eröffnete Grab mich verschlänge und ich selbst als Speise dem Boden entkeimte?...... Nimmermehr kann dies die Bestimmung sein meines Seins und alles Seins. Es muβ etwas geben, das da ist, weil es geworden ist; und bleibt und nimmer wieder werden kann, nachdem es einmal geworden ist; und dieses Bleibende muβ im Wechsel des Vergänglichen sich erzeugen und in ihm fortdauern und unversehrt fortgetragen werden auf den Wogen der Zeit.

Fichte (1762-1814)

Fichte is van mening dat de wereld buiten het Ik een projectie is van dat Ik zelf . Alles wat er bestaat is een product van het Ik zelf. Daardoor bereikt de mens een absolute vrijheid die door niets te beïnvloeden is. In 1798 werd Fichte beschuldigd van atheïsme, omdat hij het Ik als goddelijk beschouwde.

De willekeurige verstoring

Vanuit onze huidige zienswijze kunnen wij zonder meer stellen dat het monotheïsme, dat weliswaar lange tijd een gunstig klimaat bood voor een primitieve ontwikkeling van onze reële kennis, vervolgens een zware belemmering gaat vormen, wanneer we deze kennis systematisch willen gaan uitbreiden: het verhindert immers dat een fundamenteel besef van de onveranderlijkheid der natuurwetten uitgroeit tot een volledig en onvervangbaar beginsel. Want ieder godsdienst zal ook in zijn eenvoudigste vorm, steeds op zijn minst willen vasthouden aan althans de mogelijkheid van een plotselinge, willekeurige verstoring van de natuurlijke orde; en daar zullen we pas van af raken, wanneer het theologisch denken volledig wordt opgegeven.

Auguste Comte (1798-1857) : Discours sur l’esprit positif.

Comte legde de basis voor het zogenaamde "positivisme". De wereld is wel saai op die manier. Zo nu en dan een willekeurige verstoring, een wonder, zou alles wel opvrolijken. Je laat de scherven van een kopje vallen en op de grond ligt het kopje, de tijd loopt ineens een half uur terug, je kunt zomaar over het water lopen. Comte had ook nog nooit van quantum-mechanica gehoord.

Het Niets It Neat

Wij trachten echter de vraag naar het Niets te stellen. Wat is het Niets? Reeds bij de eerste aanloop tot deze vraag doet zich iets ongewoons aan ons voor. Als wij de vraag aldus stellen, poneren wij het Niets bij voorbaat als iets wat zus of zo “is” – als een zijnde. Maar daarvan verschilt het toch juist ten enenmale. Als wij naar het Niets vragen – naar wat en hoe dat Niets is – dan slaat het onderzochte in zijn tegendeel om. De vraag berooft zich aldus zelf van haar eigen onderwerp. Dienovereenkomstig is ook ieder antwoord op deze vraag van huis uit onmogelijk, want het neemt noodzakelijkerwijs deze vorm aan: het Niets “is” dit of dat. Ten aanzien van het Niets zijn vraag en antwoord beide op dezelfde wijze ongerijmd………. Waar gaan wij het Niets zoeken? Hoe kunnen wij het Niets vinden? Moeten wij om iets te vinden , niet eigenlijk al weten dat het er is? Inderdaad!........ Overkomt de mens in zijn bestaan inderdaad een dergelijke gestemdheid waarin hij pal voor het Niets zelf wordt geplaatst? Zulk een gebeurtenis is mogelijk en speelt zich ook werkelijk af – zij het ook zeer zelden en slechts voor enkele ogenblikken – in de grondstemming van de angst……De angst openbaart het Niets.

Martin Heidegger(1889 – 1976)

Heidegger maakt een onderscheid tussen Angst en Furcht (=vrees). Vrees is altijd bevreesd zijn voor iets bepaalds.

De ketting It keat

Wat is het eigenlijk dat mij gebonden houdt? Met welk soort ketting was de Fenriswolf gebonden? Zij was gesmeed uit het lawaai dat kattenpoten maken als die de grond betreden, uit de baard van vrouwen, uit de wortels van stenen, uit het huilen van een kind, uit de ademhaling van de vissen en het speeksel van vogels. Zo ben ik ook gebonden met een ketting, gesmeed uit duistere fantasieën, uit angstige dromen, uit bange vermoedens en onverklaarbare angsten En deze ketting “ is erg soepel, zacht als zijde;ze geeft bij de sterkste spanningen mee en kan nooit door slijtage breken”.

Søren Kierkegaard

Opmerking:
Merkwaardig, dat Kierkegaard o.a. als materiaal het huilen van een kind noemt. Dit is geen zeldzaam verschijnsel. Fenris of Fenrir was de zoon van de god Loki. Het was een reusachtige wolf, die uiteindelijk met de ketting Gleipnir vastgelegd kon worden. Gleipnir was gemaakt van: de ademhaling van de vis, de baard van een vrouw, het speeksel van een vogel, de wortels van de berg, het geluid van de poten van een kat en de pezen van een beer.

De koeien, de buren en het toeval

Op dit pad vond de ontmoeting met de honderd koeien plaats .

De afgelopen dagen heeft Doarmer in Limburg het Pieterpad gelopen en hij is tot Sittard gekomen. Het Pieterpad heeft een lengte van 488km. Doarmer heeft daarvan nu 452km afgelegd en hij moet alleen nog het Limburgse heuvelland door om het einddoel te bereiken. Vandaag liep het traject een stukje door Duitsland en daar kwamen op een zandpad zo’n 100 koeien Doarmer tegemoet sjokken . De vriendelijke boer, die erbij hoorde, sprak keurig Limburgs, en pas in het gesprek werd Doarmer duidelijk, dat hij in Duitsland liep. Ja, je hebt interessante ontmoetingen op het Pieterpad! Toen Doarmer aan het eind van het traject op het marktplein van Sittard van een kopje koffie met een broodje gezond genoot, zaten op datzelfde terras buren uit het dorp W. Door deze gebeurtenissen wordt het toch al stevige geloof van Doarmer alleen nog maar versterkt.

Sprekke

En als ik over mijn liefde niet kan spreken,
als ik 't niet heb over je haar, je lippen, je ogen,
geven toch jouw gezicht dat ik bewaar in mijn ziel,
de klank van je stem die ik bewaar in mijn geest,
de dagen van september die opdoemen in mijn dromen,
vorm en kleur aan mijn woorden en mijn zinnen,
op welk onderwerp ik ook inga, over welk denkbeeld ik ook praat.

K.P. Kavafis (Grieks dichter 1863-1933): December 1903

Moal fan de dr. is sûn

Samar in leauwen

Ik ontdekte dat die vrienden die bewonderaars van Marx, Freud en Adler waren, erg onder de indruk waren van een aantal gemeenschappelijke trekken van deze theorieën en vooral van het feit dat deze theorieën zoveel konden verklaren. Bijna alles wat op het vlak waarop deze theorieën betrekking hadden, gebeurde, leken zij te kunnen verklaren. De studie van een van deze theorieën leek een merkwaardig effect te hebben op eenieder die haar deed: het was een intellectuele bekering en openbaring waarbij de ogen voor de nieuwe waarheid werden geopend die voor nog niet ingewijden verborgen lag. Wanneer de ogen eenmaal geopend waren, zag men overal confirmerende gevallen: de wereld was vol van confirmaties van de theorie. Wat er ook gebeurde , steeds werd de theorie bevestigd. De waarheid van de theorie leek dus manifest te zijn en ongelovigen waren duidelijk mensen die de manifeste waarheid niet wilden zien, hetzij omdat dit tegen hun klassenbelang was, of omdat ze iets “verdrongen” hadden wat nog steeds niet geanalyseerd was en luid om behandeling schreeuwde…… Een marxist kon niet de krant opslaan zonder op iedere pagina evidentie voor zijn interpretatie van de geschiedenis te vinden.

Een theorie die door geen enkele voorspelbare gebeurtenis kan worden weerlegd, is onwetenschappelijk. Onweerlegbaarheid is geen deugd van een theorie, zoals mensen vaak denken, maar een ondeugd.

Karl Popper (1902-1994)

De griene see en de wite fûgels

Doarmer hat oan it griemen west. De ûnderste is nij.

De lêste minsken

Herhaaldelijk is de zorg uitgesproken dat het individu iets belangrijks heeft verloren, tegelijk met de bredere sociale en kosmische horizonten van het handelen. Sommige hebben hierover geschreven als het verlies van een heroïsche dimensie van het bestaan. Mensen hebben niet langer een gevoel voor een hogere bestemming, voor iets wat waard is om voor te sterven. In de negentiende eeuw sprak Alexis de Tocqueville soms op deze manier, en verwees naar de “petits et vulgaires plaisirs” waarnaar mensen in het democratisch tijdperk de neiging hebben te zoeken. In andere verwoording lijden wij aan een gebrek aan hartstocht.Kierkegaard zag de “tegenwoordige tijd” in deze termen. En Nietzsches “laatste mensen” bevinden zich op het definitieve dieptepunt van deze neergang; voor hen zijn geen aspiraties overgebleven, behalve naar een “zielige behaaglijkheid”.

Charles Taylor: De malaise van de moderniteit

De nije ingel

Er bestaat een schilderij van Klee dat Angelus Novus heet. Daarop staat een engel afgebeeld die eruitziet als stond hij op het punt zich te verwijderen van iets waar hij naar staart. Zijn ogen zijn opengesperd, zijn mond staat open en zijn vleugels zijn uitgespreid. Zo moet de engel van de geschiedenis eruitzien. Hij heeft het gelaat naar het verleden toegekeerd. Waar voor ons een aaneenschakeling van gebeurtenissen verschijnt, ziet hij één grote catastrofe die onafgebroken puinhoop op puinhoop stapelt en ze hem voor de voeten smijt. Hij zou wel willen stilstaan, de doden wekken en het verpletterde samenvoegen. Maar een storm waait uit het paradijs die in zijn vleugels blijft hangen en zo sterk is dat de engel ze niet meer kan stuiten. Die storm drijft hem onstuitbaar de toekomst in, die hij de rug toekeert, terwijl de puinhoop voor hem tot de hemel rijst. Wat wij de vooruitgang noemen is die storm.

Walter Benjamin (1892-1940)

Nieuws

Het twiljocht is van karakter veranderd. Het onderw. is geen thema meer, de "zwarte" opmaak is weg en Doarmer gebruikt deze weblog nu om af en toe foto's te plaatsen. Lezers, die graag een bepaalde foto geplaatst willen hebben, kunnen deze opsturen. Natuurlijk worden de foto's wel beoordeeld, of zij wel "plaatsbaar" zijn.

Doarmer

Het kalf It keal

Wie het verhaal heeft bedacht van de dorpsvrouw die ermee begon een pasgeboren kalf te strelen en in haar armen te nemen en daar steeds mee doorging tot het een grote os was, die zij als gevolg van gewenning nog steeds kon dragen, heeft mijn inziens prima begrepen wat nu precies de macht der gewoonte is. Want de gewoonte is inderdaad een harde en verraderlijke leermeester, die zonder dat wij het in de gaten hebben stukje bij beetje aan gezag wint. Maar heeft hij zich eenmaal, na een zacht en inschikkelijk begin, mettertijd genesteld en bij ons op de troon gewerkt, dan ontdekken wij al algauw dat zijn trekken verbeten en despotisch zijn, en kunnen wij zelfs niet meer in vrijheid naar hem opzien. Dan blijkt dat hij keer op keer de natuur geweld aandoet.

Michel de Montaigne 1533-1592

Pake

Omgangstaal

De meeste uitspraken en vragen die over filosofische onderwerpen zijn geschreven, zijn niet onwaar, maar onzinnig. We kunnen daarom dit soort vragen helemaal niet beantwoorden, maar alleen hun onzinnigheid vaststellen. De meeste vragen en uitspraken van filosofen berusten op het feit dat wij de logica van onze taal niet begrijpen. Het zijn vragen van het soort of het goede meer of minder identiek is met het schone. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de diepste problemen eigenlijk geen problemen zijn. Alle filosofie is taalkritiek.

Ludwig Wittgenstein: Tractatus logico-philosophicus

Wittgenstein had kritiek op het taalgebruik van de filosofen. Dit taalgebruik liep volgens hem het risico “kant noch wal te raken”, hij verdedigt de omgangstaal.

April

Miniatuur uit een getijdenboek gemaakt door de gebroeders van Limburg in opdracht van de hertog van Berry(ca.1410) .In dit getijdenboek staan 172 miniaturen , terwijl in die tijd 20 miniaturen al rijkelijk was. Een getijdenboek was bedoeld voor de devotie van leken om op vaste tijdstippen uit te bidden.

Doarmer

Pilatus kabelbaan

Schoonheid Skjintme

Amor en Psyche

In jûn yn augustus

It wurdt al earder tsjuster,
in mankelike dize hat de wrâld betsjoend,
in foarpriuwke fan’e hjerst, fan grizens
en dan de rein, jimmeroan de rein,
ik leauw , ik haw hjoed myn dei net .

De oersetting

Doarmer hat juster en hjoed Twente besjoen. Juster hat er mei I., M. en „buurman“ yn de omkriten fan it doarp E. rûn en hjoed hat er mei „de huisvrouw te H.“ ek te kuierjen west. En no soe Doarmer wol in oersetting hjirfan hawwe wolle.

De gedoofde fakkel De dôve toartse

Hero vindt Leander

Leander, een jongen uit Abydus ,een stad aan de Aziatische kant van de Hellespont, was verliefd geworden op Hero, een knappe priesteres van Aphrodite, die woonde in Sestus ,een stad aan de Europese kant van de Hellespont. Iedere nacht zwom hij de zee-engte over, ca. 5 km, om in Sestus zijn beminde Hero te bezoeken. Tijdens een stormachtige nacht doofde de fakkel die Hero op een torentje van haar huis altijd aanstak om haar geliefde te leiden. Daardoor vond Leander de kust niet en verdronk. Toen Hero de volgende ochtend het lijk van Leander aan de voet van de toren zag liggen, wierp zij zich van verdriet in de zee.

Swannen

As in wite dream to driuwen,
fen gjin ûnrêst steurd of skeind,
jimmeroan yensels to bliuwen,
yn’e sinne en as it reint;

En den yn in pracht fen fearren
- as men’t mearke leauwe mei-
ek noch sjongende to stjerren…
siz, hwa docht it jimme nei?

Inne de Jong

Vertaling:
Als een witte droom te drijven,
door geen onrust gestoord of geschonden,
altijd jezelf te blijven,
in de zon en als het regent;

En dan in een pracht van veren
- als men het sprookje mag geloven-
ook nog zingend te sterven......
zeg, wie doet het jullie na?

Organisaasje

Hoewel de Friezen er als collectief nooit in geslaagd zijn het ultieme in collectiviteit te produceren, namelijk de staat. Vermoedelijk komt dat door hun aangeboren luiheid en hun geloof in superioriteit zonder inspanning. De Nederlanders daarentegen, harde werkers, hebben een staat voortgebracht, maar alleen omdat ze achter het belastinggeld van de burgers aanzaten.

De Friese geschiedenis staat bol van de anarchie en het gebrek aan organisatie. Maar een zwakte is ook een kracht. Het gebrek aan politieke eenheid bleek doorgaans een effectieve verdediging tegen buitenlandse agressors te zijn. Wie namelijk macht in Friesland zocht te verwerven ging gauw ten onder in het moeras van onbetrouwbare en onvoorspelbare partijpolitiek

Uit: Dat zijn nou typisch Friezen

Ook een meningsverschil

In de middeleeuwen was er de zogenaamde universaliastrijd tussen de realisten en de nominalisten. De realisten vonden het algemene werkelijk en de nominalisten kenden alleen aan het individuele werkelijkheid toe en waren van mening, dat algemene begrippen slechts door mensen bedachte aanduidingen zijn. Volgens hen bestond er dus geen “wit-heid”, maar alleen concrete witte voorwerpen. Op zich, zou men denken, een interessant, maar onschuldig probleem. Johannes Roscellinus (ca. 1050 – 1120) paste zijn nominalistische opvatting echter ook toe op de goddelijke drie-eenheid. Volgens hem was die éne goddelijke substantie door de menselijke geest bedacht en bestonden er in werkelijkheid slechts drie afzonderlijke goddelijke personen. Deze opvatting kon de kerk natuurlijk niet dulden . Het zou betekenen dat er niet één God maar drie goden zouden bestaan. Roscellinus werd van ketterij beschuldigd en moest zijn opvattingen herroepen. Er zijn tenslotte grenzen, anders krijg je een gekkenboel.

Yn' e tsjerke

Nei de tsjinst is Doarmer yn tinzen.

Haarlemmerhout

Doarmer heeft vanochtend in de Haarlemmerhout gerend. Voor hem was het in meerdere opzichten een aangename verrassing, hij heeft kleren gekocht, de Grote Kerk bezocht en hij is weer in een museum geweest. Deze keer "Het Dolhuis".Kortom het was weer een dagje stad.Morgenavond is Doarmer weer in het oosten des lands.

Klasse

De heersende klasse bestond grotendeels uit boeren. Dit verklaart vele typische Friese eigenschappen. Zo hebben de meeste boeren oog voor de schoonheid van de natuur en begrip voor de noodzaak in harmonie ermee te leven. Als de leden van de heersende klasse zelf geen boer zijn, dan stammen ze er vaak van af. Alle Friese intellectuelen zijn van boeren komaf. Het waren de boeren die als eersten de Friese taal en cultuur nieuw leven inbliezen........... Waar de Hollanders in geestelijke zin afstammen van dominees en kooplieden, zijn de Friezen al generaties lang gevormd door boeren.

Uit: Dat zijn nou typisch Friezen

De schutterij

Momenteel zit Doarmer in een hotel in Haarlem. Dat was ook wel nodig na al die natuur in het lauwersmeergebied. Vanmiddag heeft hij de stad bekeken, wat boeken gekocht en o.a. het Frans Hals museum bezocht, wat heeft die Frans een schutterijen geschilderd! Behalve de werken van Frans Hals vond Doarmer ook de schilderijen van Jan van Scorel de moeite waard.

Tutsje fan Doarmer

Laitsje en dûnsje

Salang’t wy laitsje
salang’t wy laitsje
sille ús lippen nea wer wurden meitsje
salang’t wy dûnsje
salang’t wy dûnsje
sille ús fuotten nea de grûn wer reitsje

Uit: Nynke Laverman - de Maisfrou

Vertaling:

Zolang wij lachen
zolang wij lachen
zullen onze lippen nooit weer woorden maken
zolang wij dansen
zolang wij dansen
zullen onze voeten nooit de grond weer raken

Zomaar een driedeling

Kleifriezen zijn stug, zwijgzaam, gierig, degelijk, saai, taai, betrouwbaar. De Kleifriezen vertegenwoordigen de heerszuchtige wil van Friesland. De taalbeweging die de ene lagere school na de andere verovert en voor het Fries wint bestaat voornamelijk op de klei.

Woudfriezen zijn gezellig, praatziek, verkwistend, royaal, losbollig, boeiend, lichtzinnig en onbetrouwbaar. De Woudfriezen vertegenwoordigen de genotzuchtige creativiteit van Friesland.

Tussen Woudfriezen en Kleifriezen kan eigenlijk alleen maar onbegrip en onverzoenlijke twist heersen.

Friesland zou dan ook al lang ten onder zijn gegaan als er niet een derde groep was die de beste eigenschappen van Kleifriezen en Woudfriezen in zich verenigde: De Zuidwesthoekers. Terwijl de Kleifriezen hun geld telden en de Woudfriezen het probeerden te stelen, versloegen de Zuidwesthoekers de Hollandse invasielegers en brachten briljante kunstenaars voort als Gysbert Japix en Jopie Huisman en schaatsers als Postma en Ritsma.

Uit: Dat zijn nou typisch Friezen