Oer tiid sprutsen Over tijd gesproken

Dat ik weet, dat ik deze dingen in de tijd zeg en dat ik reeds lang aan het spreken ben over de tijd en dat ook dit “lang” alleen lang is in tijdsduur. Hoe weet ik dit dan, wanneer ik niet weet wat de tijd is? Of weet ik misschien niet, hoe ik moet zeggen wat ik weet? Ik, ongelukkige, die niet eens weet wat ik niet weet!

 

Augustinus

 

Doarmer weet ook niet wat tijd is, maar hij weet wel dat de tijd vliegt en nooit stopt (de tiid hâldt gjin skoft) en kan vertragen of versnellen en dat het altijd “nu” is en toch ook weer niet. Kortom bij het spreken over tijd bereikt de taal inderdaad zijn grenzen

Ien, twa, trije Een,twee,drie

Advisearje Adviseren

En de talrijke personen die menen dat een heerser, die de reputatie geniet een verstandig man te zijn, niet als zodanig beschouwd wordt op grond van zijn karakterstructuur, maar op grond van de adviseurs waarmee hij zich omringt, hebben het zonder meer bij het verkeerde eind. Want het is een algemene regel die altijd opgaat, dat een heerser die zelf niet over een grote intelligentie beschikt, niet goed geadviseerd kan worden, tenzij hij zich op hoop van zegen zou overgeven aan één enkele uiterst verstandige man die hem volledig zou leiden. In zo’n geval zou het goed kunnen gaan, maar toch slechts voor een korte periode aangezien de man die een dergelijke heerser zou leiden, hem al gauw van zijn macht zou beroven.
 

Machiavelli 

De stientiid Het stenen tijdperk

Útwenne Uitgewoond

 

oan'e kofje

 

oer de finish

 

Op 21 mei 1989 liep Doarmer de marathon van Hamburg. Dat voorjaar was erg warm en ook op de dag van de marathon was het niet bepaald fris, boven de 25 graden, maar gelukkig was de start om 9 uur in de ochtend. Duizenden deelnemers en ontzettend veel publiek. Doarmer kwam als een uitgewoond huis na 2 uur 52 minuten en 31 seconden over de streep ( zie de finishfoto). Gelukkig herstelde hij snel en dat is te zien als hij na afloop bij zus A., die toen in Hamburg woonde, aan de koffie zit.

 

Leechfrankysk Nederfrankisch

In nuvere skiednis Een merkwaardige geschiedenis

Een voorouder van Doarmer had de bijnaam “foallestrûper” (= veulenvilder). Deze Jouke leefde van 1543 tot ca. 1630 en was boer in Boornbergum, behalve dit was hij ook mede-rekenmeester van Friesland, lid van de Staten van Friesland en in die hoedanigheid was hij in 1597 aanwezig bij de afzwering van koning Philips de II van Spanje. Ook was hij plaatsvervangend grietman van Smallingerland. Een grietman was een combinatie van burgemeester en rechter. Op een dag was hij op zijn land bezig om een veulen te villen, toen er iemand langs kwam, die vroeg of hij op tijd in “Smelle Ie “ kon zijn , omdat hij daar voor het gerecht moest verschijnen. Jouke zei “neem de tijd en wacht maar tot ik dit veulen gevild heb”. De voorbijganger was verbaasd over dit antwoord, maar toen hij voor de rechter verscheen, begreep hij het. In Boornbergum is nog steeds een Jouke Jochemswei (= Jouke Jochemsweg).

Sjonge Zingen

Een Friese dichter schreef over een leeuwerik “en as syn liet nei d’ein ta rint al wer begjint…….” , en als het lied zijn einde vindt, al weer begint……...Doarmer is als die ljurk, die leeuwerik. Een lied stopt, maar het zingen niet. Daarom een lied erbij: klik hier

De holle Het hoofd

En eagen brekke yn in holle, yn in wynstille  

Pleats, dêr't, in bline planeet allyk, in siel yn omslingeret  

Dy't de doarren tichtklapt fynt, finsters mei hynstehûden  

Blynkape; bientige fingers, dy't rikke nei in fjild fol  

Bloedreade soerstâlen, betaaste it tsjustere stof  

Fan fermôge hoannebalken op de lêste grissels fan  

It ljocht; en ûnder 'e pannen mei de deade fûgels  

Kreaket, stiller as de spinnen yn har webben fan inket,  

In byntwurk dat syn grûn fynt yn in seesâlte ierde. 

Tsjêbbe Hettinga

In spultsje Een spel

Veel dingen blijven op het net staan, ook al werken ze niet meer. Sjoch/Kijk

Kweakje Kwaken

“De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld”, zei de filosoof Wittgenstein. De taal bepaalt ook ons wereldbeeld en soms is deze volkomen achterhaald. C.Simon geeft als voorbeeld, dat we zeggen “de zon komt op”, terwijl we “wetenschappelijk weten”, dat dit niet zo is. Taal is een instrument met allerlei beperkingen en fouten, maar we hebben niet anders. Simon haalt ook een fabel aan. Deze fabel vertelt over een schildpad, die een moeras leeft tussen kwakende kikkers, hij is hiermee niet tevreden, hij wil hogerop. Hij weet twee goudvinken over te halen om hem door middel van een stokje in zijn bek uit het moeras te trekken en met hem door de lucht te vliegen. Dit lukt en hij geniet, zolang hij zijn kaken vast op elkaar houdt en niets zegt. Helaas zien mensen hem daar met de goudvinken vliegen en ze roepen “dit hebben we nog nooit gezien, wie zou dat bedacht hebben! ”. De schildpad kan niet nalaten om te roepen “ik”, waarna hij terugvalt in het moeras. Doarmer verbaast zich altijd over mensen, die zo veel verwachten van taal, van woorden, het blijft nu eenmaal een “buigzaam” medium.

Lokwinske Gefeliciteerd

Klabatsen Pompoenen

 

Njirre Adder

 

 

 

Doarmer is vandaag van alles op zijn pad tegengekomen

Harkje Luisteren

Klik hier

Tonger en rein Donder en regen

 

De pake en syn pakesizzer widzje sleau

 

op’e touter yn it griene skaat,

 

in lije wyn streaket de hierren fan it boaike,

it is midsimmer.

Mei tonger jout de hjittens him del

en dan tútet in simmerrein  de ierde.

 

De opa en zijn kleinzoon wiegen loom

op de schommel in de groene schaduw,

een lauwe wind aait de haren van het jongetje,

het is midden in de zomer.

Met donder kalmeert de hitte

en dan kust een zomerregen de aarde.

It skip mei jild Het schip met geld

 

Op zijn reis naar verre landen was Doarmer vandaag in Gelderland, een prachtige omgeving met een vriendelijke bevolking, die, hoewel ze heel arm is, toch altijd lacht. Ja, daar kunnen wij verwende mensen uit O. nog wel iets van leren. Omdat ze in Gelderland natuurlijk geen geld voor bruggen hebben, wordt men , als in oude tijden, met een veer over het water gezet, zo ook Doarmer. Toch blijft het vreemd dat een land met de naam Gelderland zo weinig geld heeft.

Skjin Schoon

 

Schoon zijn staat centraal in het leven van Doarmer, dus deze overnachtingsplek met de badkuip in het midden kwam hem goed uit.

Kjimme Kammen

Hommels Plotseling

 

Terwijl de sectie Fruits op het platteland aan de aardappelen zat, kreeg zij onverwacht bezoek. De huisvrouw te H. kwam op de fiets langs en toen zij de eters zag, stopte zij, om, zoals een goede huisvrouw betaamt, even de kwaliteit van de "earpels" te controleren. Zij was bij deze gelegenheid gekleed in het groen.