vrijdag, maart 31, 2006

De tiid hâldt gjin skoft

Op de vraag waarom God de wereld niet eerder geschapen heeft, antwoordde de kerkvader Augustinus (354 – 430), omdat er geen “ eerder” bestond. God schiep gelijk met de wereld ook de tijd. God zelf is in die zin tijdloos, dat alle tijd voor hem “nu” is, er is geen vroeger of later. Hij gaat ook niet vooraf aan zijn eigen schepping, want dat zou betekenen , dat hij “in” de tijd is. Augustinus zegt ook, dat hij weet wat tijd is, als niemand het hem vraagt, maar hij kan het niet duidelijk maken aan een ander. Eigenlijk bestaat er ook geen verleden, heden en toekomst. De kerkvader, zegt, dat men zich het verleden en de toekomst slechts als heden kan voorstellen. Er is een heden van de voorbijgegane dingen, een heden van de tegenwoordige dingen en een heden van de toekomstige dingen. Tijd is voor hem iets subjectiefs, dat niet kan bestaan zonder geschapen wezens. Heel relativerend zegt hij tenslotte “ Ik beken U, o Heer, dat ik nog niet weet, wat tijd is”.

Bron: Bertrand Russell – Geschiedenis der westerse filosofie

Erinnerung

Und du wartest, erwartest das Eine,
das dein Leben unendlich vermehrt;
das Mächtige, Ungemeine,
das Erwachen der Steine,
Tiefen,dir zugekehrt.

Es dämmern im Bücherständer
die Bände in Gold und Braun;
und du denkst an durchfahrene Länder,
an Bilder, an die Gewänder
wiederverlorener Fraun.

Und da weiβt du auf einmal: das war es.
Du erhebst dich, und vor dir steht
eines vergangenen Jahres
Angst und Gestalt und Gebet.

Rainer Maria Rilke

donderdag, maart 30, 2006

De grenzen van de taal

Alle filosofie is taalkritiek.

De filosofie is een kruistocht tegen de begoocheling waarmee de taal ons denken in haar ban houdt.

Als je onder eeuwigheid niet oneindige tijdsduur, maar ontijdelijkheid verstaat, dan leeft hij eeuwig die in het heden leeft. Ons leven is even eindeloos als ons gezichtsveld grenzeloos is.

Wie van de ene dag op de andere belooft "morgen zal ik je een bezoek brengen"-zegt die elke dag hetzelfde,of iedere dag wat anders?"

Ludwig Wittgenstein

woensdag, maart 29, 2006

Ludwig Wittgenstein

"Was geht mich die Geschichte an. Meine Welt ist die erste und die einzige".

Wittgenstein

Citaat voor Fan Tast

De oude wijsgeren dachten(en met reden) veel meer na dan ze lazen. Daardoor hielden ze zo strikt vast aan het concrete. De drukpers heeft dat alles veranderd. Er wordt meer gelezen dan gedacht. Wij bezitten geen filosofieën maar alleen commentaren. Deze uitspraak is van Gilson, die van mening is, dat op de tijd van de filosofen, die zich bezighielden met filosofie, de tijd is gevolgd van de professoren in de filosofie die zich bezighouden met de filosofen. Uit deze houding spreekt zowel bescheidenheid als onmacht. En een denker, die zijn boek zou beginnen met deze woorden: “Laat ons beginnen bij het begin”zou zich blootstellen aan glimlachjes. Wij zijn zover heen dat een boek over wijsbegeerte, dat vandaag zou verschijnen zonder zich te beroepen op enigerlei autoriteit, aanhaling, commentaar enz. niet ernstig genomen zou worden. En toch……

Albert Camus

dinsdag, maart 28, 2006

NCVTZEH

Er is een nieuwe vereniging opgericht. De NCVTZEH : De Nederlandse Christelijke Vereniging tegen Zomertijd en Honden.

De contributie voor deze vereniging met dubbele doelstelling bedraagt vier Euro per maand en daarvoor krijgt u o.a. twee keer per jaar via deze weblog informatie over wandelpaden, waar u beslist geen honden zult aantreffen en tips hoe u stiekem honden kunt pesten zonder dat het baasje het merkt. Hierbij wordt gebruik gemaakt van het zwakke punt van de hond. De hond kan niet praten! Ook leert u hoe u de zomertijd eenvoudig kunt negeren. De zomertijd zit namelijk tussen de oren! In het comité van aanbeveling heeft ook de u wel bekende pastoor te H. plaatsgenomen.

maandag, maart 27, 2006

It ljipaai

Het eerste kievitsei van Friesland is gevonden. Joop Wijnja (60) uit Parrega raapte het ei vrijdag 24 maart rond vier uur 's middags in een weiland tussen Blauwhuis en Tjerkwerd.

De Ljouwerter Krante

Bezoek aan de siepelhof (deel 2)

Ik kijk nog steeds lichtelijk verbaasd door de spijlen van het sierhek naar de groene vlakte van kunstgras. Berend heeft mij intussen ook gezien en, met zijn armen zwaaiend, roept hij enthousiast, “Kom verder, het hek is open, je kunt de auto wel voor het huis neerzetten”en vervolgens rent hij op zijn gele klompen over het felle groen. Weer overvalt mij het gevoel van surrealisme, het is alsof ik op de bank lig bij de psychoanalyticus en dat deze mij nu de droom gaat uitleggen. Ik duw het hek open, stap in de auto en rij tot voor het immense bordes. Berend staat daar al, hij is een en al gastvrijheid en duidelijk apetrots. “Pamela is er niet, maar wat leuk, dat je er bent , ik zal je de siepelhof laten zien “.Hij pakt mijn jasje vast en samen lopen we via een marmerwitte trap over het bordes het huis binnen. Grote hal, beelden, nieuwe trappen, een serene rust, alleen onderbroken door het geluid van gele klompen. “Het heeft me een paar centen gekost, maar dan heb je ook wat en bovendien wat moet ik met al dat geld, die siepelrecepten zijn zo’n succes geworden , mijn bankrekening ontploft zowat. Pamela gaat elke week in Londen of Milaan winkelen, maar ook zij krijgt het niet op”. Het hele huis wordt mij getoond, vertrek na vertrek, overal een opgestapelde weelde. Na een half uur word ik een beetje duizelig, het is me gewoon teveel. Berend merkt het en zegt”zullen we in de bibliotheek een glaasje drinken, daar heb jij vast wel zin in “. Ik kan alleen maar berustend knikken. In de bibliotheek kijk ik mijn ogen uit. Langs de wanden allemaal boeken, mooi gebonden, wereldliteratuur, wat was er met Berend gebeurd? Berend ziet mijn verbazing en zegt lachend. “het zijn alleen de ruggen, er zitten geen boeken in, je dacht toch niet, dat ik dat zou willen lezen, nee hoor, een krantje kan nog, maar dit zou veel te ver gaan. Iemand heeft de titels uitgezocht.”Gerustgesteld ga ik in een leren zetel met grote oren zitten. In zoverre klopt de wereld dus nog. Mijn gastheer is weliswaar steenrijk geworden, maar leest nog steeds geen boeken. Berend trekt aan een koord en even later verschijnt een soort butler met een dienblad, maar daarover later meer.

zondag, maart 26, 2006

As nimmen sjocht

As nimmen sjocht,
tútet dan ek it moanneljocht
hoeden de swarte nachtblêden?
As nimmen sjocht
jout dan ek it gers in swietrook
fan ‘ e maaitiidsrein?
As nimmen sjocht
boartet dan ek de twirre
mei it leitsjend wetter fan de mar?
As nimmen sjocht…….

Vertaling:
Als niemand kijkt,
kust dan ook het maanlicht
behoedzaam de zwarte nachtbladeren?
Als niemand kijkt,
geurt dan ook het gras
door de voorjaarsregen?
Als niemand kijkt ,
speelt dan ook het briesje
met het lachende water van het meer?
Als niemand kijkt……..

De ziel

Waar moet ik toch mijn ziel bewaren dat
zij niet langs de jouwe strijkt? Hoe draag ik haar
over jou heen weer naar andere dingen?
Hoe graag niet liet ik haar in iets verzinken,
bracht ik haar onder ergens in de nacht,
verloren in een vreemde stilte waar
niets verdertrilt wanneer je dieptes klinken.
Maar alles wat ons aanraakt, jou en mij,
beroert ons samen als een strijkstok die
twee snaren tot een melodie gebiedt.
Op wat voor instrument zijn wij gestemd?
En welke hand heeft ons omklemd?
O teder lied.

Rainer Maria Rilke

dinsdag, maart 21, 2006

It boadskip

DE BLIJDE BOODSCHAP
Ik zat met kloppend hart voor de kleurentelevisie,
en dacht : " Zijne Heiligheid zal toch wel gewag maken
van het toenemend verval der zeden ? "
En ja hoor, nauwlijks was hij begonnen, of ik hoorde al :
decadentia, immorale, multi phyl ti corti rocci ;
influenza filmi i cinema bestiale
contra sacrissima matrimoniacale
criminale atheistarum rerum novarum,
( et cum spiritu tuo ), cortomo :
nix aan de handa.
Het was jammer, dat het zo kort duurde.
Maar toen het uit was, was er fijne muziek van het leger.
Ik vind dit leven al geweldig. En straks nog
het eeuwig leven in de Hemel. Je vraagt je wel eens af :
" Waar hebben wij het aan verdiend ? "
Gerard Reve

Toekomstvisie uit 1681

Gaan wij zo verder dan raakt onze grijze moedertaal uit het land, en glijdt hij samen met de oude vrijheid in een eeuwige ballingschap, en de Friezen zullen in hun eigen land vreemdelingen zijn De grijze taal en de loffelijke instellingen zijn verdwenen. Keerde een van de doden die voor enige honderden jaren de weg van alle vlees is gegaan, bij ons terug, hij zou ons niet voor Friezen houden, maar denken dat hij een andere landaard voor zich had, en wij zouden elkaars taal niet begrijpen. Voorwaar, het was ons alsof de adel en de huislieden(=boeren) hun eigen taal niet oefenden, en wij lange brieven met verklaringen of een tolk nodig hadden, als wij hen hadden willen verstaan. Dus zijn wij doorgaans moedwillig barbaren in ons eigen vaderland….. Was men toentertijd zo nauwkeurig en ijverig geweest, onze adellijke oude taal voort te planten, toen ze nog bloeide, dan had het nu de onderdanen onder de genadige bescherming der vaderen van ons vaderland niet zoveel moeite gekost om de taal die nu zo ernstig verbasterd is, naar vermogen weer op te bouwen…. God geve , iemand gelijk hem(=Gysbert Japicx) te verwekken, die met eer en roem en onvermoeide ijver volgens zijn diepste kennis onze eeuwenoude taal zoekt te verhelderen

Het pessimisme van de letterkundige Simon Abbes Gabbema in 1681
(Uit: De Friese geschiedenis)

maandag, maart 20, 2006

Quiz

Als een schizofreen met zelfmoord dreigt, spreken we dan van een gijzelingsactie?

Waarvoor zijn de witte halve maantjes op je nagels?

Waarom noemt men drijfzand, drijfzand als je er in wegzakt?

Wat is het synoniem voor synoniem ?

Wie heeft het melken van koeien ontdekt en wat dacht hij dat hij aan het doen was toen hij ermee begon?

Hoe heten die harde plastic stukjes aan het eind van je veters?

Wat voelt een vlinder in zijn buik als hij verliefd is?

Fergetten myldens

In maaitiidskjeld

De wifkjende maaitiidsfingers
aaikje winterkeale beammen
en streakje oer it wachtsjend gers,
in lang fergetten myldens.

zondag, maart 19, 2006

Dokkum 754

Toen dan de dag aangebroken was, en bij zonsopgang het heldere morgenrood de lucht bedekte, naderden vijanden, in plaats van de vrienden, moordenaars, in plaats van de pas gedoopten. Een ongure troep drong, met glinsterende speren en schilden gewapend, het tentenkamp binnen...... en toen stortte terstond de razende schare heidenen zich op hen met zwaarden en allerlei soort bewapening en bezoedelde de lichamen met het heilbrengende bloed der martelaren.

Beschrijving van de dood van Bonifatius
(Uit: De Friese geschiedenis)

Emoasje

Ach wie mir das durch alle Adern läuft, wenn mein Finger unversehens den ihrigen berührt, wenn unsere Füβe sich unter dem Tische begegnen. Ich ziehe zurück wie vom Feuer, und eine geheime Kraft zieht mich wieder vorwärts – mir wird’s so schwindelig von allen Sinnen.

“Ach ihr vernünftigen Leute”, rief ich lächelnd aus. „ Leidenschaft! Trunkenheit! Wahnsinn! Ihr steht so gelassen, so ohne Teilnehmung da, ihr sittlichen Menschen, scheltet den Trinker, verabscheut den Unsinnigen, geht vorbei wie der Priester und dankt Gott wie der Pharisäer, daβ er euch nicht gemacht hat wie einen von diesen. Ich bin mehr als einmal trunken gewesen, meine Leidenschaften waren nie weit vom Wahnsinn, und beides reut mich nicht „ ..... „ Mein Freund“, rief ich aus, „ der Mensch ist Mensch, und das biβchen Verstand, das einer haben mag, kommt wenig in Anschlag, wenn Leidenschaft wütet und die Grenzen der Menschheit einen drängen. Vielmehr - Ein andermal davon“ , sagte ich und griff nach meinem Hute. Oh mir war das Herz so voll – Und wir gingen auseinander, ohne einander verstanden zu haben. Wie denn auf dieser Welt keiner leicht den andern versteht.

Goethe – Die Leiden des jungen Werther (1774).

Dit spraakmakende werk van Goethe uit zijn Sturm und Drang periode bestaat uit brieven, die Werther aan zijn vriend Wilhelm schrijft. In deze brieven beschrijft Werther zijn “hopeloze” liefde voor Lotte. Vooral het einde werd als schokkend ervaren. Het boek was in die tijd een soort hype, men kleedde zich als Werther, sprak als Werther en sommigen handelden als Werther.

zaterdag, maart 18, 2006

Optimisme

Pangloss doceerde de metafysico-theologocosmo-goed-gelovigologie. Hij bewees op bewonderenswaardige wijze, dat er geen gevolg is zonder oorzaak, en dat op deze best mogelijke aller werelden het kasteel van monseigneur de baron het mooiste kasteel was, en mevrouw de barones de voortreffelijkste van alle mogelijke baronessen. Het is een feit, zei hij, dat de dingen niet anders kunnen zijn dan zij zijn, want daar alles is gemaakt met een bepaald doel, is alles noodzakelijkerwijs gemaakt voor het beste doel. Merk op dat de neuzen geschapen zijn om brillen te dragen; wij dragen dan ook een bril. De benen zijn klaarblijkelijk bestemd om geschoeid te worden; en wij hebben dan ook schoenen aan. De stenen zijn geschapen om gehouwen te worden en kastelen te bouwen; monseigneur heeft dan ook een zeer fraai kasteel……….. bijgevolg hebben zij , die beweren dat alles goed is in de wereld, een dwaasheid verkondigd: zij hadden moeten zeggen, dat alles opperbest is. Candide dus luisterde aandachtig, en geloofde met kinderlijke onschuld; want hij vond mejuffrouw Cunegonda uiterst schoon al was hij nooit vrijmoedig genoeg geweest om het haar te zeggen. Hij kwam tot de slotsom dat, na het geluk, als baron van Thunder-ten-Tonck te zijn geboren, de tweede graad van het geluk moest zijn, mejuffrouw Cunegonda te wezen; de derde haar elke dag te aanschouwen, de vierde: meester Pangloss aan te horen, de grootste geleerde van het gewest en bijgevolg van de ganse aarde.

Voltaire – Candide of het optimisme (1759)

Gelukkig Lokkich

O, dit geluk bij u te zijn!

O, dit geluk bij u te zijn
En al ’t andre te vergeten.
Alleen te leven van het weten:
En ik ben de uwe en gij zijt mijn!

En geen verdriet of wensen meer;
Een vreê, waaruit men niet kan dwalen;
Een rustig hoorloos ademhalen
In zuivre keer en tegenkeer.

En oog ziet diep in anders oog
Al werelds bonte wisselingen
Vergaan in wijde lichte kringen,
Zonder dat iets ter ziel bewoog.

O, dit verzekerde gewin
Kan nimmermeer ten einde spoeden.
Het breidt zich uit, gelijk de vloeden
Van licht nemen de wereld in.

O, dit geluk bij u te zijn
En al ’t andre te vergeten,
Alleen te leven van het weten:
En ik ben de uwe en gij zijt mijn!

Willem de Merode

vrijdag, maart 17, 2006

De tuin

De tuin
Duizenden en duizenden jaren
Zouden niet genoeg zijn
Om de kleine seconde van eeuwigheid
Te beschrijven
Waarin jij mij hebt gekust
Waarin ik jou heb gekust
Op een ochtend in het winterlicht
Van het Parc Montsouris in Parijs
In Parijs
Op de aarde
De aarde die een ster is

Vertaald uit het Frans (Jacques Prévert)

Zo goed mogelijk kan wel slecht zijn

Evenmin kan ik de mening van sommige modernen onderschrijven , die nogal gedurfd stellen dat wat God doet niet het uiterst volmaakte is en dat hij veel beter zou hebben kunnen handelen....... het algemene inzicht in deze grote waarheid, dat God altijd handelt op de meest volmaakte en meest wenselijke manier die mogelijk is, is naar mijn mening de basis voor de liefde die wij God boven alles verschuldigd zijn.

Leibniz (1646- 1716) – Metafysische Verhandeling

De filisoof Leibniz was van mening, dat de door God geschapen wereld de best mogelijke van alle werelden is. Ondanks alle ellende zou elke andere wereld slechter zijn geweest. De Fransman Voltaire maakte in zijn werk Candide ou l’optimisme een karikatuur van deze opvatting.