De betinking De herdenking

 

Hjoed is de betinking en binne ek likernôch in heal miljoen wurden oerset.

Befiemje Doorgronden

Vandaag heeft Doarmer, samen met F. een halve marathon gerend. Voor de start was ook pater de Bree aanwezig om zijn zegen te geven en het gerucht gaat, dat de pater later ook zelf heeft gerend in een poging de vele aanwezige zondaars in te halen en vervolgens te vermanen voordat het voor hen te laat is. Het schijnt, dat sommige vluchtende zondaars op deze manier dankzij de pater toptijden gelopen hebben. Tja, de wegen blijven ondoorgrondelijk.

In pleats Een boerderij

Yn'e fierte Snits In de verte Sneek

 

Ids Wiersma

Ree Bereid

Ik ben bereid, Hylas, de waarheid van mijn notie te toetsen aan het gezonde verstand van de mensheid. Vraag aan de tuinman waarom hij denkt dat die kersenboom daar in de tuin bestaat en hij zal antwoorden: omdat ik hem zie en voel; kortom, omdat hij hem met zijn zintuigen waarneemt. Vraag hem waarom hij denkt dat er geen sinaasappelboom staat en hij zal zeggen: omdat ik hem niet waarneem. Hij noemt datgene wat hij met zijn zintuigen waarneemt iets werkelijks en zegt dat het is of bestaat: maar van iets wat niet waarneembaar is zegt hij dat het geen bestaan heeft.

 

Berkeley (1685 – 1753)

Volgens deze bisschop is “ zijn waargenomen worden”. Een prachtig idee, maar toch blijft Doarmer bovenstaande woorden merkwaardig vinden voor een bisschop.

De wei De weg

Op'e tekken Op de deken

Útlis Uitleg

Klik hier

Eazje Stortregenen

 

Hjoed wie Doarmer oan it hurddraven lâns de Rhein, it wie droech, der stie net in soad wyn en hy kaam in protte oare dravers tsjin, mar ynienen begûn it te eazjen. Komselden hat Doarmer sa wiet west yn sa koarte tiid.

Vandaag was Doarmer aan het hardlopen langs de Rhein, het was droog, er stond niet veel wind en hij kwam nogal wat andere hardlopers tegen, maar plotseling begon het te hozen. Zelden is Doarmer zo nat geweest in zo korte tijd.

Boartlik Speels

Een haiku:

Elfenbank op schors

zo’n speels ontsproten zwam

een welkome gast

Nuet Tam

Want jæ habbe tuwzenerhânne smaed-huinjen lye motten, in jearm folle miele yn’t ænsichte spye litten. In hoe gemiensem dat se ææck meye prince lyckje to wezzen, lyckwol binne se immen dy ien forschoerrende lieuwe trog greate lysemheite, folle kardjen in troeteljen mack macke habbe, in dy salme ninter tyd ytten jaene, æf de hân, mei ængste oerbeck hellje, gruwjende altyd gryppe to wirdden
 

Gysbert Japix (1603-1666)

Oersetting:

Want hja hawwe tûzenfâld húnjen ferneare moatten en har hieltyd wer yn it oantlit spuie litten. En hoe eigen hja ek mei mei de foarst lykje te wêzen, lykwols binne hja dyjingen dy’t in ferskuorrende liuw  troch grutte duldsumens , folle kaardzjen en ompopkjen nuet makke hawwe, en dy’t nea iten jaan sille , of hja helje eang de hân oerbek, altyd deabenaud grypt te wurden.

Oer in eilân Over een eiland

Van Wikipedia:

 

Het Amelands is een Nederlands dialect dat gesproken wordt op Ameland. Het is een dialect met een overwegend Nederlandse woordenschat en een grotendeels Friese grammatica. Generisch is het een vorm van Stadsfries, evenals het op Terschelling gesproken Midslands. Ofschoon de vier Amelandse dorpen ieder hun eigen spraak hebben zijn de dialecten onderling moeiteloos te verstaan. De belangrijkste verschillen bestaan tussen de tongvallen van Hollum en Ballum enerzijds en Nes en Buren anderzijds. Een opvallend verschil met het Stadsfries en Fries van de vaste wal is de begincluster sch-, niet sk-, die men vreemd genoeg overigens ook in het Terschellingse en Schiermonnikoogse Fries aantreft.

Waarom juist Ameland in de achttiende eeuw verhollandst is en Terschelling niet, terwijl Ameland een vrij eiland was en Terschelling bij Holland behoorde, is niet duidelijk. Waarschijnlijk heeft de Hollandse handel een taalverandering op Ameland teweeg gebracht. Ook het Stadsfries dat werd gesproken door de eeuwenlang heersende adellijke familie Van Cammingha moet grote invloed hebben gehad op het Amelands. Het Bildts, een Hollands dialect, kan ook van invloed zijn geweest op het Amelands en vice versa. Eeuwenlang heeft de voorname veerpont tussen Ameland en het vasteland gevaren, van Zwarte Haan naar Ballummerbocht. Het is onbekend in hoeverre Hollandse dialecten en het Nederlands invloed hebben gehad op het Amelands. Het dialect is van alle Nederlandse waddendialecten veruit het levendigste: het wordt volgens recente studies nog door 85% van de jongeren gesproken.

Het Amelandse dialect bevat Ingveoonse invloeden en wordt gerekend tot de Friso-Frankische dialecten, net als het West-Fries, Bildts en het Stadsfries

 

Trije Drie

Trochstrings Doorgaans

Wij houden ons nimmer aan het heden. Wij lopen de toekomst vooruit alsof deze te langzaam komt en wij haar gang willen verhaasten, of wij roepen het verleden terug om het te stuiten in zijn te snelle vaart. Zo onverstandig zijn wij, dat wij ronddwalen in tijden die de onze niet zijn en niet denken aan de enige die ons toebehoort; en zo ijdel , dat wij denken aan die welke niet meer zijn en onnadenkend de enige die over is, laten glippen. Dat komt omdat het heden ons doorgaans pijn doet. Wij verbergen het voor ons oog omdat het ons leed berokkent, en als het ons aangenaam is, spijt het ons het te zien wegglijden …………het heden is nimmer ons doel: het verleden en het heden zijn onze middelen , alleen de toekomst is ons doel. Op die wijze leven wij nooit, maar hopen wij te leven; en doordat wij ons steeds voorbereiden op het geluk, is het onvermijdelijk dat wij nooit gelukkig zijn.

 

Blaise Pascal

De njirre yn'e strewellen De adder in de struiken

De loane

 

Nea weromfûn

de donkere loane

mei tichtflechte beamte

dêr hinge noch hea yn.

 

It rûze dêr súntsjes

wat wie it boadskip?

Lei fan âld folk

earne in fuotprint?

 

By tiden twirre't

yn de strewellen

heimlike fûgels

miskien in njirre...?

 

Súnichjes struide

de sinne wat goudjild

yn moude en kjitten

waard it wei.

 

Ik skramme my

oan toarnbei en hagebeam

ik ferdreamde de tiid

yn de rook fan in tateblom.

 

Ik socht en socht

nea weromfûn

de donkere loane

in plak om te stjerren

 

bûten de wrâld.

 

Theun de Vries

Derten Dartel

 

Wa bisto,

doarmer troch in lang ferline,

frjemd en dochs wer net.

Wytgje dyn eagen in takomst

en seachst net it derten spul?

It neiteam Het nageslacht

Voor Doarmer, zoon van een oude vader, is de volgende spreuk uit de Hávamál altijd belangrijk geweest:

Better in soan

dy’t let berne

as gjin neiteam te hawwen

Wa oars

moat úthouwe

de namme fan’e ferstoarne

yn stien

Oersetting:

Beter een zoon

die laat geboren

dan geen nageslacht te hebben

Wie anders

moet houwen

de naam van de gestorvene
 
in steen

Sit hawwe Zetelen

 

In de zonovergoten stad E. heeft Doarmer vandaag langs een bijna hysterisch publiek een halve marathon gelopen. Kortom , het was goed. Morgen gaat hij naar de stad den H., waar het parlement van de zuiderburen zetelt. Zo is nu eenmaal het leven van een saaie burgerman .

De tsjelke De beker

 

Doarmer heeft tijdens de paasdagen weer een gathering of the clan gehad in het heuvelige land G. Bij zo'n gathering hoort altijd competitie en strijd. Hij heeft o.a. gestreden om het bezit van een tsjelke. Het is niet gelukt, maar deze keer  heeft zoon J. de eer van de familie gered. Ook heeft Doarmer in een buggy langs de kliffen en over de gaasten gereden.

Taskriuwe Toedichten

Het idee dat opeenvolgende paradigma’s de onderzoekers in verschillende werelden plaatsen, werelden die zo verschillen dat ze niet op één noemer zijn te brengen, ondergraaft het meest wezenlijke element dat altijd aan de wetenschap is toegedicht: dat van cognitieve vooruitgang, in de zin dat opeenvolgende theorieën een steeds beter beeld opleveren van de wereld waarin wij leven, dat door wetenschappelijk onderzoek in de loop van de tijd de waarheid steeds beter wordt benaderd. Dat idee is volgens Kuhn in al haar eenvoud niet houdbaar vanwege de onvergelijkbaarheid van opeenvolgende paradigma’s.

L.Boon over de paradigma’s van Kuhn